KOMTANIM

FİNAL

y/n: çok uzatmaya gerek yoktu bence artık vakti gelmişti.

kızmayın lütfen siz bu kitabı ne kadar sevip desteklediyseniz ben sizi o kadardan daha ama daha çok seviyorum ve öpüyorum. miraç ve balamir dünyanın en mutlu ikilisi olacak. kafanıza takılan ikili hakkında ya da gelecekleri hakkında sorularınız olursa sorabilirsiniz. özel bölüm elbet bir gün yazarım

bu kitabı okuyup desteklediğiniz için gerçekten çok teşekkür ederim. eğer isterseniz profilimdeki diğer kitaplara da göz atabilirsiniz. biri hariç hepsi tamamlanmış durumda. tamamlanmayana da sürekli yeni bölüm geliyor.

miraç ve balamiri sevip desteklediğiniz için yeniden çok teşekkürler. hepinizi şapır şupur öpüyoruz evlatlarımla

AHLAKSIZ BİR BÖLÜM ona göre okuyunuz lütfen

hatam varsa affola pek müsait bir ortamda yazamadım❤️

"Lan bir dur!"

Balamir biraz sertçe Miraç'ı ikaz ettiğinde sarhoş sarışın, sanki sevgilisi başka birisine söyleniyormuş gibi rahat bir sırıtmayla kapıyı açmaya çalışan adamın kulak memesini emmeye devam ediyordu. Balamir'in içi hoş olmakla birlikte delice yakalanmaktan korkuyordu. Sonuçta lojmandaydılar. Etraf askeri personel ve kamerayla kaynıyordu. Allah'tan kameraya kör bir noktada duruyorlardı da yakalanma ihtimalleri oldukça azalıyordu. Komutan kendi kendine sabır dileyerek kapıyı açtı ve sarışını paket gibi kucaklayıp içeri fırlattı.

"Oğlum bir rahat dur ulan."

"Duramam." Balamir Miraç'ın alıştığı bu arsızlığına iç çekti ve ayakkabılarını çıkarıp içeri geçti. Tanıdığı saniyeden itibaren bu arsızlığa ve tatlı şımarıklığa alışkındı. Asla rahatsız eden bir şey değildi, hatta kabullenmekte zorlansa da içten içe aşkının bu hâlleri delice hoşuna gidiyordu. O bunları düşünürken ayakta  durmakta zorlanan Miraç da kendi ayakkabılarını zar zor çıkarmış, duvarlara çarpa çarpa yakışıklı sevgilisinin içeri girmesini beklemişti.

Sarışının arkadaşlarıyla olan bol alkollü tanışma başta güzel ve eğlenceli geçse de ilerleyenki saatlerde Miraç'ın fazla içmesiyle gergin bir hâl almaya başlamıştı. Çocuk içtikçe sarhoşlaşıyor, sarhoşlaştıkça tam karşısındaki sevgilisine ahlaksız bakışlar atıyor, o bakışlar arttıkça da ortalık iyice harlanıyordu. Allah'tan çocuğun aynı kendisi gibi gevşek arkadaşları da inanılmaz sarhoştu da Miraç'ın hâllerini doğru düzgün görememişlerdi. Görselerdi eğer, ayakkabısını çıkarıp çoraplı ayağıyla Balamir'in erkekliğine dokunmaya çalıştığı an muhtemelen korkunç bir an olurdu hepsi için.

Birkaç saat çocuğu zaptedebilmişti ama Balamir. Kendisiyle gerçekten çok gurur duyuyordu bu konu hakkında. Miraç ne zaman ayağa kalkacak gibi olsa çocuğu çaktırmadan geri oturtturuyor, kucağına zıplamasına engel oluyordu. Miraç ile kesinlikle ama kesinlikle dışarıda alkol alınmaması gerektiğini bu gece baya bir öğrenmişti. Zira sarışın ortalık alanda herkesin ilgisini çekecek bir şov sunabilirdi.

Sanki dalgalarla boğuşan bir gemide ayakta durmaya çalışıyormuş gibi duran güzeller güzeli civcivinin yanına ilerledi ve hiç zorlanmadan çocuğu kucağına aldı. Saatlerdir bu anı iple çeken Miraç, anlaşılmayan birkaç kelimeyi ağzında gevelemiş ve kollarını sıkıca sevgilisinin boynuna dolamıştı. O kadar aşıktı ki kucağında olduğu adama, içinin fena oluşundan olduğu yerde duramaz hâle geliyordu her seferinde.

Yine yerinde kıpırdandı. İçi içine sığmıyor, heyecandan sıcak basıyor, hiperaktivitesi baş gösteriyordu. Balamir o kadar yakışıklıydı ki Miraç gün geçtikçe şakasız daha da aşık oluyor, bu korkunç bir döngüye evriliyordu. Bu aşkın onu bir süre sonra öldüreceğine yüzde yüz emindi. Tek bir kusuru yoktu kehribar gözlünün. Uyurken çok güzeldi, uyanırken çok güzeldi, normal dururken çok güzeldi, sinirle ona kızarken çok güzeldi, sevişirken çok güzeldi, yıkanırken çok güzeldi, Miraç'ı severken çok ama çok daha güzeldi.