-Sadece Sen- [BxB] texting

28

Berk

Son attığı mesajdan sonra Tugay'ın gerçekten kötü olduğunu düşündüm. Attığı konum uzak değildi evimin yakınında bir bardı. Koşar adımlarla bara doğru ilerledim yetiştiğimde biraz nefeslenmek için ellerimi dizilerime koyup çöktüm tam bara girecekken yanımdan gelen sese odaklandım.

"Berk" Tugay yorgun bir şekilde bana sesleniyordu
Yere oturmuş bana bakıyordu. Hemen yanına doğru ilerleyip bir şeyi var mı diye ona baktı
"Allah bilir ne kadar içtin Tugay inanmıyorum sana." Çok yorgun görünüyordu buna rağmen bana bakıp gülümsüyordu " çok güzelsin Berk. Seni çok seviyorum. O kerem denen orospunun seni sevdiği falan yok en çok ben seviyorum seni."

Tugay konuşurken onu yavaşça kaldırmaya çalıştım ama o kadar ağırdı ki gücüm hiç yetmedi. "Evde  konuşuruz bunları. Keşke bana biraz yardımcı olsan ayağa kalkar mısın Tugay." Tugayın bir kolunu omzumu alıp yavaşça ayağa kaldırmaya çalıştım. "Beni hala seviyorsun değil mi" sonunda yürümeye başlamıştı. " Tugay evde konuşuruz dedim"

"Beni sevip sevmediğini söyle sadece" dişlerimi sıktım sinirle "Tugay çok ağırsın bir de sinirlendirme beni evde konuşuruz dedim sana"Çenemi kavrayıp ona bakmamı sağladı aniden. "beni sevmiyor musun cidden" ağlayacakmış gibi görünüyordu ve onun ağlaması gerçekten benim kalbimi çok kırıyordu "Tugay çenemi bırak acıyor."Hızla elini çenemden çekti. "Özür dilerim farkında değildim. Ama lütfen beni hala sevip sevmediğini söyle buna ihtiyacım var"

"Seni hala seviyorum Tugay bu hiç değişmeyecek."
Gülümseyip bana sarıldı "Biliyordum beni hiç bırakmayacağını." Tekrar kolunu omzuma çekip onu yürütmeye çalıştım. "şimdi eve yürüsek olur mu çünkü gerçekten çok ağırsın."

★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

Eve yetiştiğimizde sessiz bir şekilde kapıyı açmaya çalıştım annem zaten çoktan uyumuştu. "Beraber mi yatacağız?" Tugay insanı sinir etmeye bayılıyor. "Tugay biraz susan olmaz mı" "Neden? sevmiyor musun beni?" Tugayı odama doğru yürütmeye çalıştım "off Tugay of " Tugay'ı yatağa bırakıp odamdaki koltuğa oturdum.

"Beni kollarında uyutacaksın dimi bebeğim?" Sorduğu soru çok huzur veriyordu bana ama onunla beraber yatarsam tekrar ona bağlanacaktım ve kerem'i tekrar üzecektim. Kerem benim için çok çabalıyor ve beni değerli hissettiriyor ama benim bu akıllanmaz kalbim bi tek Tugay'a çarpıyor.

"Hayır tek yatacaksın." Ağlarmış gib sesler çıkardı. "Ben seninle yatmak istiyorum ama." Biraz dinlendikten sonra ayağa kalktım. "Ben istemiyorum ama."  "Ühüü kocam artık beni sevmiyor." Sakin ol Berk sakin ol sadece şakasına dedi kendinde değil. "Yapma şöyle sana yakışmıyor çirkinleşiyorsun." Bana bakıp kaşlarını çattı. "Kırılıyorum artık."

"Sence umrumda mı?" Evet umrumda. "Sen beni sevmiyorsun dimi?" Yanına yaklaşıp montunu çıkarmaya çalıştım. "Ne oluyor sevişecekmiyiz yoksa." Acıtmayacak şekilde omzuna vurdum hızlıca. "Zarife teyzee oğlun beni-" annemin uyanmasını istemiyordum hızlıca Tugay'ın ağzını kapattım. "Annem uyancak şimdi ne yapıyorsun."
Dedim fısıldayarak.

Ellerim dudaklarına değiyordu. Gözleride gözlerime kilitlenmişti. Yavaşça elini elimin üzerine atıp yanağına doğru getirdi ve elimle yanağını okşadı. "Seni çok seviyorum." Tanrım ne oluyor bu çocuğa. Tekrar elimi dudaklarına yaklaştırıp öptü. "Her zerren sanki özenerek yaratılmış Berkim."

Ölecektim. Cidden biraz daha konuşsa ölecektim. Aklıma Kerem gelmişti. Elimi çektim hemen. "Tugay kendinde değilsin. Sabah konuşalım uyu artık." Tam kapıdan çıkıp gidecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. (Çok klişe biliyorum🤧)

Tam şu an Tugay'ın kucağındaydım. BEN ŞU AN TUGAY'IN KUCAĞINDAYDIM.  Yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Kahve gözlerini tekrardan gözlerime klitledi. O kadar yakındık ki şu an keremi bile düşünemiyordum. "Bırakma beni Berk." Gözlerinden yaş akmaya başlamıştı.

"Senden başka kimsem yok bari sen yapma ben şu hayatta seni sevdiğim kadar kimseyi sevmedim. Sen beni anlayan tek kişisin. Annem babam öldükten sonra sen bana aile oldun berk hep yanımda oldun. Özür dilerim çok özür dilerim Berk sana başka kızlardan bahsettiğim için." Alnını alnıma dayadı ve gözlerini kapatıp konuşmaya devam etti.

"Aptaldım çok aptaldım. Karşılık veremedim sana kardeşçe sandım ama haklıydın berk bir insan kardeşine böyle şeyler hissedemez. Deli gibi kıskanıyorum seni herkesten...Berk... ben sanırım sana aşığım."

Kalbimin durduğunu hissettim. Sanırım gerçekten kalbim durmuştu. Çünkü bunlara daha fazla dayanamazdım. "Tugay kendinde değilsi-"
"Kemdimde olmasaydım böyle cümleler kurmazdım."

Kurduğu cümleyle artık bende ağlamaya başlamıştım. "Tugay...neden bunu şimdi fark ediyorsun. Neden her şeye bu kadar geç kalıyorsun. Tugay nen keremle sevgiliyim. Keremi bırakamam"
Ayırdı yavaşça yüzlerimizi. "Keremi bırak sadece şu an. Bana odaklan Berk." "Tugay yapamam Kerem beni çok seviyor."

"Berk öp beni." Gözlerim şaşırırcasına açılmıştı. "Bakma öyle öp beni... Sen öpmeyeceksen ben öperim." Halen söylediğinin etkisinden çıkamamışım gibi üstüne dudaklarını dudaklarıma bastırdı hızlıca. Alt dudağımı dudakları arasına alıp emmeye başladı. Ben halen olanları sindiremiyordum.

Üst dudağımıda aynı şekilde emdikten sonra karşılık veremeyeceğmi anlayıp dudaklarını ayırdı dudaklarımdan. "Berk..."

Tugaydan ayrılıp ayağa kalktım. "Tugay konuşma. Lütfen konuşma uyu artık. Lütfen..." Diyip odadan çıktım.

Salona geçip olanları sindirmeye çalıştım. Elimi dudağımın üzerine götürdüm. Sanki aklıma bişeyler geliyordu. Sanki daha önce bu hissi yaşamışım gibi. Ama hatırlayamıyordum.

_______________________________________________________