-Sadece Sen- [BxB] texting

29

Tugay

Berk...Berk...Berk. Kafamdaki tek kişi Berk. Keşke sana aşık olduğumu bu kadar geç farketmeseydim Berk. Kabul ediyorum aptallık bendeydi. Berk'imde yorulmuştu hatta ben onu yormuştum farkında olmadan onu yoruyordum. Bana aşık olduğunu bile bile. Az önce onu isteyerek öpmüştüm. Hatta cesaretimi öyle bi toplamıştımki kimse ayıramazdı dudaklarımızı. Yapamadım işte Berk'i daha fazla zora sokmak istemedim.

Şu an Berk'in odasında tavanla bakışıyordum. Yanına gidip gitmemek arasında kalmıştım. Gidip ona sarılmak istiyordum. Düşüncelere dalmışken odanın kapısının açılma sesiyle gözlerimi kapattım hızla.

"Tugay..." Dedi Berk kısık bir ses tonuyla. "Uyudun mu?" Yanıma yaklaştı yavaşça. Gözlerimden akan göz yaşlarını sildi eliyle. Şu an kalkıp onu öpmeyi o kadar çok istiyordum ki ama korkup tekrar kaçmasını istemiyordum. "Keşke sana aşık olmasaydım Tugay...keşke seni sadece kardeşim gibi görseydim." Dolaptan yeni bir çarşaf çıkartıp üzerimi örttü. "İyi uykular küçüklüğüm." Dedi ve alnımdan öpüp odadan çıktı.

Nefret ediyordum kendimden. Berk'e böyle hissettirdiğim için kendimi öldürmek istiyordum.

Kısa süre sonra kendimi uykunun kollarına bırkatım.

★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

Hafiften şişmiş gözlerimi açtım Berkin odasında. Sanırım hayatımda asla bu kadar berbat uyumamışımdır. Berk'i o halde bırakıp uyumak yaramamıştı bana. Elimi yumruk yapıp gözümü ovarak ayağa kalktım.

Evin her yerini gezmiştim Berk hiç bir yerde yoktu. Beni cidden bırakıp gitmişmiydi? Endişelenmeye başlamıştım. Tam telefonumu çıkarıp ona yazacakken dış kapının açılma sesini duydum. Gözlerimi telefondan çekip hızla kapıya baktım. Berk elinde poşetlerle içeri geçmişti.

"Berk nerdesin aklım çıktı seni evde bulamayınca."
Umursamaz bir şekilde montunu çıkarıp mutfağa doğru ilerledi. "Annem evde değil dolapta da bir şey kalmamış markete gittim bende yani endişelenecek bir şey yok." Dedi yüzüme bakmadan.

Elindeki poşetleri mutfak masasına bırakıp içlerindekileri çıkartarak dolaba yerleştiriyordu. Ben de masanın başına dikilmiş onu izliyordum sessiz bir şekilde.

"Yardım etmemi istermisin?" Diye sordum. "Gerek yok" dedi. Bıkmıştım artık bu sessiz halinden eskisi gibi olmak istiyordum onunla."Berk özür dilerim herşey için özür dilerim hatanın bende olduğunu biliy-"

"Konuşmanın sırası değil Tugay kahvaltını et sonra da git burdan." Diyip sözümü kesmişti. Evet bu cümleyi beklemiyordum. Aramızın bu kadar bozulacağınıda beklemiyordum.

"Berk lütfen kendine gel...bak aramızın böyle olmasını istemiyorum ağır konuşmaya başlıyors-"

Poşetten çıkardığı peynir kutusunu sinirle masaya vurdu. "Bak Tugay...sana benziyorum dimi konu serpil ya da benim açık fotolar paylaşmam olunca seninde ağzından çıkanı kulağın duymuyordu. Senin söylediklerinin yanında benim söylediklerim hiçbir şey Tugay. Şimdi ben mi ağır konuşuyorum?"

"Berk ben ne yaptıysam seni sevdiğim için yaptım seni deli gibi kıskandığımdan yaptım."

Berk'in göz yaşları çıkmaya başlamıştı yavaş yavaş.
"O gün serpile gitmeyeceğine söz vermiştin..." Dedi ağlayarak. "Berk ne olur sakin ol." Dedim yüzümü ağlayackmuş gibi buruşturarak.

"Onunla yattığını öğrendiğimde saatlerce ağladım Tugay. Sevdiğim adam bana başka kızla yatarken yazıyordu Tugay. Hayal kırıklığına uğrattın beni Tugay." Dedi. son cümlesini hafif bağırarak söylemişti.