မနက်ခင်းနေရောင်ခြည်နဲ့အတူ မျက်လုံးတွေကြိမ်းစက်ပြီးနိုးလာခဲ့သည်။
ကလင်! ကလင်!
ဖုန်း screenကိုကြည့်စရာမလို Geminiပင်။
"နိုးနေပြီ"
"အဆင်သင့်ပြင်ပြီးစောင့်နေ ငါလာခေါ်မယ်"
"အင်း"
တနေ့တာကGemini ဖုန်းသံမကြားရရင်မပြည့်စုံသလိုပင်။ကိုယ့်ဘာသာထလို့ရတာသိတယ် ဒါပေမယ့် Geminiဖုန်းသံကြားမှထရတာအကျင့်ဖြစ်နေပြီ။ငါလဲအကျင့်တော်တော်ပျက်နေပြီပဲ။
"Fourthပြီးပြီလား အောက်မှာသားGem ရောက်နေပြီ"
"ပြီးပြီအမေ...အကျီလဲနေလို့လာပြီ"
"သားGem"
"ဗျာ"
"Fotfotကိုစက်ဘီးနေ့တိုင်းတင်နင်းတာမမောဘူးလား သူ့ဘာသာနင်းပါစေ ကြာရင်အဲ့ကောင်လေးအပျင်းကြီးသွားလိမ့်မယ်"
"မမောပါဘူးအန်တီPui သူ့ဘာသာနင်းခိုင်းလို့ ဟိုတစ်ခါကလိုထပ်မှောက်နေမှဖြင့် အသဲပြဲကြီးနဲ့အော်ငိုနေရင်နားညီးလို့"
"ဘယ်သူကအသံပြဲနဲ့ငိုလို့လဲ"
"မင်းလေ"
"မငိုပါဘူးနော် နာတယ်ပဲပြောတာ"
"ဟုတ်လို့လား"
"တော်ပြီကွာ.. Geminiကျောင်းသွားမယ်"
"Fourth ဒီညနေအမေ မင်းအဖွားနေမကောင်းလို့ ၂ရက်လောက်သွားနေရမယ် အိမ်မှာသားတစ်ယောကိထဲအဆင်ပြေလား"
"ပြေပါတယ်အမေရဲ့ အဖွားကိုသားကအေးတယ်လို့ပြောပေးအုန်း"
"ပြောလိုက်မယ် သားစားဖို့က Ningကိုပြောထားတယ် Gemအိမ်မှာသွားစားလိုက်"
"ဟုတ်"
"သားGem ညဘက်တွေအိမ်ဘက်ကိုတစ်ချက်တစ်ချက်ကြည့်ပေးပါအုန်း Fourthကမှောင်ရင်လဲကြောက်တက်လို့"
"ဟုတ် စိတ်ချပါအန်တီ သားကြည့်ထားပါ့မယ်"
"အမေကလဲ သားအဲ့လောက်လဲမကြောက်ပါဘူး"
"ဟုတ်လို့လား "
"Geminiမင်းမစနဲ့တော့သွားမယ် "
"အင်းပါ အန်တီPui သားတို့သွားပြီနော်"
"အေး ဂရုစိုက်သွားကြအုန်း"
