Enigma

6

“MILY!”

Sabay kaming lumingon sa nag salita. Nandoon si kuya Iversoon sa door ng kitchen gulat na gulat ang expresyon at hindi maka paniwalng tumingin sa aming dalawa, sumunod sa kanya si lola Miena 

“Okay kalang ba—”

“WAG! WAG KANG LALAPIT, MGA HALIMAW KAYO”pag puputol ko sa tanong ni kuya Iverson, pinilit ko'ng bumangon at dumiritso kay lola Miena kahit na  nanginginig pa'ko sa takot, huminto ako sa pag kakaripas nang takbo nang nasa harap na'ko ni lola 

“UMALIS NA TAYO DITO MGA HALIMAW SILA...........”napatigil ako sa pag sasalita nang hindi manlng nag karoon nang pag tataka sa mukha ni lola tila ba normal lang ang nangyayari, then I realize.....

“la-la i-isa ka sa kanila”

————————————————————–

Nasa sala na kami naka talokbong ako nang kumot takot na takot parin ako. I'm trying to calm my anxiety and I think I will fail, and i think i will also have a heart attack knowing that everyone in this house betrayed me. Nothing hurts than a betrayal of someone you trust and you love the most in your life.

Mapupula parin ang mata ko kakaiyak kanina hindi dahil mga halimaw sila kundi dahil pina mukha nila akong tanga, wlng alam kung sino at anong mga halimaw ang kaharap ko at kasama

Lumapit sakin si lola Miena at umupo s tabi ko “Anak”tumingin ako sa kanya nang sabihin nya yon 

“Anak pasensya na hindi ko sinabi sayo natatakot kasi ako na hindi mo kami matangap at baka hindi mo maintindihan—”

“HINDI KO TALAGA MAINTINDIHAN”I shouted but not a disrespecfull tone, and my eyes start to pour a water again

“HINDI KO MAINTINDIHAN BAKIT NANDITO PA'KO, HINDI KO MAINTINDIHAN NA BAKIT DIKO NAPANSIN AT BAKIT HINAYAAN MO LANG AKONG MAGING TANGA”I can't control my emotion thats why I bit my lower lips 

“Hi-hindi ko maintindihan kung bakit nag titiwala parin ako sayo kahit na hindi kita kilala, pe-pero bakit nyo to ginawa sino ba kayo”tanong ko, I lower my voice and I calm my emotion I can't get angry kahit na gusto kopa, hindi ko kaya dahil si lola lang ang unang taong nag paramdam na meron akong pamilya sya ang pinaka importante sa buhay ko, pinagkakatiwalaan at kahit ngayon nag titiwala parin ako

“I'm sorry”maikling saad nya, hindi ako gumalaw nang makita ko syang umiiyak, at kahit anong gawin ko hindi ko kayang magalit sa kanya

“We are humans”napatigil ako nang mag salita si kuta Iverson, at napatingin ako sa kanyang deriksyon

“but we are not accepted by the government, thats why we are living our normal life here, hindi lang ikaw ang tao dito marami ang tao dito pero mas marami kami, we are open to those people who trust and understand us we are not hurting anyone because we are also human but we live a normal life here and outside of the province, we are more dominant than a normal  person or people we are alphas and omega our five senses is more powerful and dangerous than an actual human we can be aggressive if we wanted too, but sometimes we can't control it the smell of blood and full moon, we have our king the Poenix I mean si Phoenix Dixton Hawkins he is the alpha king he more powerfull than us thats why he is a king”mahabang pag sasalaysay ni Kuya Iverson, napatulala ako nang marinig ang lahat na iyon tila ba lahat nang katanungan ko ay nasagot nalang bigla at na buhusan nang tubig ang nauuhaw kong dila 

“sino sya”tanong ko bigla

“sino? Si Poenix?—”

“No........Mily maynarinig kabang pumasok kanina”tanong ko kay Mily na ngayun ay bumalik na at naka bihis na, kanina pa nag a-apologize yung lola nya sakin,  na wala namang ginawang masama ang bata i mean now i know that kid is innocent and I slowly understand everything