အခုချိန်မှာDing er၊Ma ge၊Yaowen၊ZhuZhu၊Haoxiang နဲ့He တို့ကတော့ဘာတွေဖြစ်နေကြတယ်ဆိုတာမသိကြသေးဘဲအိပ်နေကြတုန်းပင်။
မနေ့ညကZhang Jiတို့လဲသူတို့ကိစ္စနဲ့သူတို့ဖြစ်နေတုန်းဒီဘက်မှာလဲသူတို့ဟာနဲ့သူတို့ဂယက်ထနေကြသည်။
မနေ့ည10:30
"Ding erအခန်းပြန်ရအောင် မင်းမူးနေပြီ"
"ငါလား ငါ့ကိုပြောနေတာလား"
"မင်းမပြောလို့ဘယ်သူ့ပြောရမှာလဲ Yaowenတို့လဲအကုန်အခန်းပြန်ကုန်ကြပြီ"
"အဲ့တာငါနဲ့ဘာဆိုင်လဲ အေ့"
"Ding Chenxinမင်းကိုငါ့ရည်းစားလို့ပြောထားတာနော် အရှက်မခွဲနဲ့"
"မင်းကိုဘယ်သူကငါ့ကောင်လေးလို့ပြောခိုင်းလဲ အေ့ ကိုယ့်ဘာကိုယ်ပြောပြီ အေ့ တော့"
"အေး အေး ပါကွာ ငါမှားတာအခုတော့ပြန်ရအောင်"
"မပြန် အေ့ ဘူး"
"မင်းနဲ့Zhu Zhixinကညီအစ်ကိုလို့မပြောရဘူး"
"......"
"ကဲမပြန်ဘူးလား"
"မပြန် ဘူး လို့ အေ့ဆို"
Ma geလဲပြောမရတော့တဲ့အဆုံးပွေ့ချီကအခန်းပြန်ဖို့ဦးတည်လိုက်သည်။
"Ma အေ့ Jia qi ငါ့ အေ့ ကိုအခုချပေး"
Ding erကတော့ရှိသမျှအားနဲ့အငြိမ်မနေဘဲရုန်းနေသည်။
"မင်းထပ်လှုပ်နေရင် မင်းနှုတ်ခမ်းကိုငါနမ်းလိုက်မှာနော်"
ချက်ချင်းဘဲDing erငြိမ်ကျသွားသည်။
"ဒါမျိုးထပ်မလှုပ်ဘူး အကျင့်ပုတ်တယ် အယ်မဟုတ်ပါဘူးမှားလို့"
နောက်ဆုံးတော့အခန်းထဲရောက်လာပြီး Ding erကိုအိပ်ယာပေါ်အသာယာချလိုက်ကာဖိနပ်တွေချွတ်ပေးနေသည်။
"ရေ...."
"ရေသောက်ချင်လို့လား"
"Omm"
မျက်လုံးလေးကိုမှိတ်ထားပြီးနှုတ်ခမ်းလေးဆူကာခေါင်းတဆတ်ဆတ်ငြိမ့်ပြနေတော့သည်။
"ဘယ်လိုတွေတောင်လုပ်နေတာလဲကွာ"
Ma Geအူယားနေမိတာအမှန်ပင်။
