မနက်10နာရီလောက်တည်းကအခန်းထဲဝင်သွားကြသူများသည်။အခုညနေ3နာရီကျော်တဲ့အထိထွက်မလာကြသေး။နေ့လည်ထမင်းစားချိန်ကသွားခေါ်ခဲ့သော်လည်းYaowenကမစားသေးဘူးဟုဆိုခဲ့ပြီးZhuZhuအသံတော့မကြားခဲ့။
"Ma erဟိုနှစ်ယောက်ကြာနေပြီနော်"DCX
"ကျွန်တော်ထင်တာမမှားရင်တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ"MJQ
"ဘာလဲ"DCX
"ဟို...ဟိုဟာလေ.."MJQ
"ဘာလဲလို့Ma er ပြောလို့"DCX
"ဟို...တစ်ဆင့်တက်တာ..မျိုးလောက်ပေါ့"MJQ
"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲGe"LYW
"တော်သေးတာပေါ့ထွက်လာသေးလို့"MJQ
"မင်းအင်္ကျီလဲလိုက်တာလား ဘာဖြစ်လို့လဲ ZhuZhuရော အဆင်ပြေရဲ့လား"DCX
"အင်္ကျီကလဲရမှာမို့လို့လေ ZhuZhuကတော့လမ်းလျှောက်နိုင်မယ်မထင်ဘူး"LYW
"မင်း...ငါ့ညီကိုဘာလုပ်ထားတာလဲ ရိုက်ထားတာလား သူကဘာလို့လမ်းမလျှောက်နိုင်ရတာလဲ"DCX
"ကိုကိုရယ် ထားပါတော့ရှုပ်ကုန်တော့မယ်"MJQ
"Ma erမင်းတိတ်နေ လမ်းမလျှောက်နိုင်ရလောက်တဲ့အထိငါ့ညီကိုနှိပ်စက်ထားတာလား သွေးတွေဘာတွေရောထွက်နေလား"DCX
"အင်းသွေးတော့ထွက်တယ် ဒါပေမယ့်အခုတော့တိတ်သွားပြီ"LYW
"Yaowenဘာတွေပြောနေတာလဲ"MJQ
"မင်းငါ့ညီကိုရိုက်ထားတာမလား ဟမ်း မဟုတ်သေးဘူးငါကိုယ်တိုင်သွားကြည့်မယ်"DCX
"ဟမ်း!?"MJQ
Ding erချက်ချင်းဆိုသလိုအပေါ်ကိုပြေးတက်သွားပြီးMa erနဲ့Yaowenကနောက်ကလိုက်လာရသည်။
Ding er Yaowenအခန်းတံခါးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့်အိပ်ယာပေါ်မှာလုံးလုံးလေးအိပ်ပျော်နေပြီးစောင်ခြုံထားသည်မှာခေါင်းလေးပဲပေါ်သည်။
ဒါကိုတောင်Ding erကချက်ချင်းသွားကြည့်ဖို့လုပ်လိုက်တော့Yaowenနောက်ကလှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
"အိပ်ပါစေ"LYW
"ကိုကိုရယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး လာပါသွားရအောင်"MJQ
