Love, Pearl

LOVE, PEARL 14

"Mommy, nasaan si Dad?" Tanong ni Ciella. Nasa isang lamesa kami nakaupo. Hindi na nagpaalam si Mauri sa amin.

"Siguro bumibili ng pagkain natin," Sagot ko.

The night market is kinda crowded and loud. Bukas na rin kami babalik ng Manila dahil may pasok na ulit si Ciella.

Naging maayos naman ang bonding naming pamilya. Mauri didn't fail to impress us with his quality time and act of service.

Pero hindi ko rin maiwasang makaisip ng negatino. Kung anong ayos ng ngayon baka mas nakakatakot ang bukas.

Bumalik ako sa realidad nang makita kong pabalik na si Mauri, may dala na siyang mga pagkain. He even bought the food that we craved.

"Mommy, tteokbokki!" Masayang sigaw ng anak kong si Ciella, sabay kuha roon.

Napahawak siya sa pisngi niyang namumula. "Hoo... yummy!" Si Ciella.

"Here, anak," Abot ni Mauri kay Ciella. "Uminom ka muna. You're parched."

Napatawa ako sa nakikita.

I also took a bite of it, the level of spice for me is tolerable. I love spicy foods... hot foods kaya nga nakatitig ako ngayon kay Mauricio.

Hindi ko alam... itong naging buntis ako ulit mas lumala ang pangangailangan ko kay Mauri. Basta hot siya. Gusto ko siya kainin! Rawr!

"Why are you staring at me like that, hon?"

Nagulat ako kaya napaayos ako bigla ng upo."Wala ah..."

He just chuckled and wiped my mouth. "May dumi..."

"Ayieeee!"

Maharot din talaga 'tong anak namin. I won't mind. I love it when she's witnessing the love of her parents.

It will cause a great impact when the child always see the parents being in love, that's why we both believe that she will dream about genuine love someday. Dapat lang, I can't bear myself watching my own daughter having her heartbreak. Kaya pinapakita namin sa kanya na mahalaga ang totoong pagmamahal.

Kinabukasan, kailangan na namin umuwi dahil may emergency daw sa bahay nila Mauri. I am concerned for him, but i'm too afraid to ask. Si Ciella may pasok pero online class lang, home schooling. Nasa taas siya ngayon, she said she can manage so we let her.

"Oh, ang lalim ng iniisip ng heiress na yan ah?" Si Iyana.

We're both staying in the living room of the mansion. Iniisip ko kung ano ginagawa ni Mauri ngayon. My pregnancy is not a joke right now, hindi naman ako ganito noong ipinagbubuntis ko si Ciella.

I become more needy and clingy.

"Baka mapaanak ka ng wala sa oras, bes, kapag ang lalim ng iniisip mo. Lalangoy yang bata—tamo," Aniya.

"Gusto ko lang umuwi na si Mauri ngayon," I said while fidgeting my fingers.

"Clingy ang juntis na yan," Asar niya. Sinamaan ko lang siya ng tingin dahil hindi siya nakatulong! Parang gusto kong umiyak.

I sniffed, narinig yun ni Iyana. Hinampas niya ng mahina ang hita ko.

"Hoy... umiiyak ka?" She asked, hindi naman eh. Pero noong nagtanong siya, tinuloy ko na ang pagiyak.

"Halika nga rito, juntis," She offered her hands for a hug.

"Uuwi rin yun. Hindi mo ba siya matawagan?" Tanong niya. I nodded, kanina ko pa siya tinatawagan pero walang sagot.

"Hindi siya sumasagot..."

"Baka busy lang. Pauwi na siguro yun, Pearlas," She comforted.