Challengers

34 : Of Sounds and Silence

I was daydreaming about the scenes I had to write for my story when the announcement sound for the new challenge blared from the speakers.

"Attention, Challengers! Please proceed to the main pavilion after lunch. Your new challenge awaits you!"

Bigla kaming nagkatinginan ni Arin. "Yun na 'yon?" tanong niya.

"Weird," I remarked.

Madalas kasi ay sinasabi kung tungkol saan ang challenge o kung saang genre ito magfa-fall pero ngayon ay walang kahit ano kaya medyo nakakakaba. What if physically demanding na naman ngayon? Parang hindi ko na talaga kakayanin kapag race na naman ang labanan.

Sakto namang nakabalik sina Roi at Zion mula sa camp store dahil doon sila kumain ng lunch.

"Gagi, mystery ba tayo ngayon?" bungad ni Roi. "Bakit walang clue kung tungkol saan 'yung challenge?"

"Hindi n'yo nakita kung anong sini-setup sa main pavillion?" tanong ni Arin.

Zion shook his head. "They made sure no one's gonna see what's inside."

Nagsimula na akong kabahan. It would be good if it was indeed mystery-themed, but we already had a whodunnit type of challenge. Okay lang din sa akin kahit mind games pa 'yan basta hindi kami masyadong gagalaw. Or if hindi man mystery, basta hindi ganoon nakakapagod. Heck, I'd even pick romance over any speculative fiction right now.

Natigil ang pag-iisip ko nang marinig ko ang pagtawa ni Roi.

"Yung mukha ni Elix, akala mo pinagsakluban na ng langit at lupa, eh," he snickered.

I rolled my eyes in return. "Iniisip ko lang kung anong klaseng challenge gagawin. And I'm hoping it's not a damn race again."

"Ay shet, baka main character ka na naman 'pag pisikalan ang labanan," natatawang dagdag ni Arin.

Kinilabutan ako nang marinig ko 'yon. "Utang na loob, h'wag mo i-manifest."

"If taxing nga ang challenge ngayon, then just excuse yourself," Zion chimed in. "Kaya naman siguro kahit tatlo lang kami."

Agad na nilapitan ng dalawa si Zion. "May sakit ka ba? Bakit parang ang bait mo bigla? Epekto ba 'yan ng puyat?"

"Parang mas nakakatakot ka kapag ganyan ka, bro."

Kung silang dalawa ay na-weirduhan dahil parang ang bait niya ngayon, ako naman ay na-offend nang kaunti kasi parang ang dating ng sinabi niya ay hindi ako kawalan sa group at kaya nilang maipanalo o matapos ang challenge kahit silang tatlo lang.

"Desisyon 'yan?" I retorted. "Nabigla lang katawan ko kahapon. Kaya naman 'yan. At 'di naman sure if more physical ang challenge today."

He stared at me as if I just said something strange, and my brows twitched when he suddenly smirked. "Good. Then I won't be carrying you today."

I could feel the blood rushing to my cheeks after hearing his snide remark. "Okay? Hindi ko naman kailangan."

"Luh, ako ba ang assigned ngayon?" hirit naman ni Roi habang nakaturo sa sarili niya.

Bigla namang nag-inat si Arin. "Ano, Elix, tig-ilang batok ang gusto mong ibigay ko sa kanila?"

Napabuntonghininga na lang ako dahil wala na agad akong energy para kausapin sila. I just hope this day wouldn't be as stressful as yesterday.

***

Kung ano ang ikinaba ko kanina bago ang challenge ay siya namang ikina-disappoint ko nang makapunta kami sa main pavillion. Pagdating kasi namin sa pavilion ay tanging dalawang upuan at isang mesa sa pagitan nila ang nandoon sa gitna. Nandoon na rin ang ibang writers kaya tumabi kami sa green team.