Öncelikle satırlarıma kucak dolusu özürle başlıyorum.Bu hikayeye başlarken ki heyecanımı hatırlıyorum.Ama sonrasında herşey istediğim gibi gitmedi.Sona doğru okulum yüzünden bölümleri geciktirmeye başladım.Sonra bölümler tamamen kesildi.Farkındayım tüm okuyucularıma ve takipçilerime ayıp ettim.Ama Üniversite gerçekten omuzunuza büyük yükler yüklüyor.Başımı kaşıyacak vaktim olmadı ki hikayeye bölüm yazayım.Şimdi en başında heyecanla başladığım güzel hikayeme hiçte içime sinmeyen bir bölümle veda ediyorum.Herkesten özür dileyerek.Hoşçakalın Amelya okurları.
5 Yıl sonra
"Dikkat Et Kaan. Dedim endişeyle.Kaan ve Yiğit Efe maç yapıyorlardı ve Kaan Yiğit Efenin babası olduğunu , onun ufacık bir çocuk olduğunu unutmuş gibi duruyordu.
"Merak etme. Diyip devam ettiler.Yiğit Efe babasına bir gol atınca koşarak yanıma geldi ve minik ellerini boynuma sardı.
"Attım anne.Babamı yendim.
"Aferin benim oğluma.
Kaan yüzü düşük bir şekilde yanımıza geldi.Masanın üzerine çocuklar için bıraktığım meyve suyundan bir tanesini kafasına dikti.
"Bir dahaki sefere görürsün bakalım kim yeniyor.
"Yine ben yenecem. Dedi Yiğit Efe bilmiş bir şekilde.
"O zaman bende bir dahaki sefere kızımla oynarım.Gel Ece. Dedi küçük kızımı kucağına alıp.Yiğit Efenin yüzü düştü.
"Anne babam bana küstü mü ?
"Hayır birtanem nereden çıkardın bunu ? Dedim yüzünü okşarken.
"Eceyle gitti.
"Sende git onlarla.
"Tamam.
Yiğit Efe koşarak babasının yanına giderken tebessüm etti.Koskoca 5 sene geçmişti.Hastalıklar , ayrılıklar ve zorluklarla dolu 5 yıl.Ama şimdi herşey mükemmeldi.Bir kız bir erkek çocuk annesi bir kadın olmuştum.Üniversiteyi bitirmiştim.Kaanla birlikte bazen şirkete gidip ona yardımcı oluyordum.Yiğit Efenin sorularıyla boğuşuyordum.Kısacası zor başlayan hikayem mutlu bir sonla bitecek gibi görünüyordu.Kaan Yiğit Efe ve Eceyle oyunlar oynarken kapı çaldı.Hizmetlimiz Leyla Hanım kapıyı açmaya gittiğinde bende peşinden gittim.Merve ve Berke ziyarete gelmişlerdi.Buse koşarak içeri girdiğinde çömelip kollarımı açtım.
"Halaa diye koşup yanıma gelen Buseye sarıldım.Berke ve Mervenin biricik kızına.Biricik yeğenime yani.
"Birtanecik yeğenim benim.Hadi koş Ece ve Efe bahçedeler.
"Tamam hala.
Buse sarı saçlarını arkasına atıp pileli eteğini uçura uçura bahçeye koştu.
"Hoşgeldiniz. Dedim Merve ve Berkeye
"Hoşbulduk Amelya.Hadi biz geldik siz çıkın.
"Merve. Dedim
"Bugün sizin evlilik yıl dönümünüz tabiki gideceksin.İtiraz istemiyorum.Yukarı git giyin.
Bugün korkular , isyanlar içinde evlendiğim günün yıl dönümüydü.Hiç tanımadığım bir adamla evlendirildiğim, kendime yaşamımın en karanlık günü ilan ettiğim o günü kutlayacağım nerden aklıma gelebilirdi ki ? Kaaba bu kadar aşık olacağımı ,İstanbuldaki hayatımdan vazgeçip onun çocuklarını doğuracağını bana söyleseler kahkaha atardım.Artık her kötü şeyin yanında iyi birşeyler getirdiğine gönülden inanıyordum.5 yıl önce hayatımın şokunu yaşamıştım.Kaç yıldır annem babam bahsettiğim insanlar bana yabancı çıkmıştı.Yeni tanıştığım yabancılar ise beni berdel çatısı altında bir adama teslim etmişlerdi.Bu korkunçtu.Bir genç kızın başına gelecek en kötü şeydi.Hala doğuda bir sürü kızın başına gelen yere batasıca bir adetti.Ama ben o kızlardan şanslıydım.Aşık olabileceğim kadar mükemmel bir adamla evlenmiştim çünkü.
Merveler bahçeye geçerken bende üst kattaki odama gittim.Üzerime siyah uzun bir elbise giyip yeşil gözlerime siyah kalem çektim.Hazır olduğunda aşağı indim.Kaan beni görünce yanıma geldi.Üzerinde smokini vardı.Ecede babasının parmağından tutuyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Amelya
Romanzi rosa / ChickLit"Başka şartlarda karşılaşsaydık herşey bu kadar zor olmazdı. " Ben Amelya Lidya. Hayatımın baharında ailem tarafından kandırıldığımı ve bütün hayatımın kocaman bir yalan olduğunu öğrendim. Yetmemiş gibi hiç tanımadığım bir şehirde hiç tanımadığım b...
