My Life Saver

Chapter 4: let's go back to the past

Knowing me, kapag may gusto ako, kahit walang approval ng iba nagagawa ko at naisasaplano ko lahat. No one can stop me, no one.. Except him. But right now, my decision is for him. Hindi niya rin ako mapipigilan. Marami pa siyang pangarap, marami pa siyang kailangang gawin. Hindi niya pa oras. I love him so much. Gusto ko lang siyang malagay sa mabuting kalagayan. Natatakot akong mawala siya.. Mawala sakin. Antanga mo Lavenia! Ikaw ang mawawala sa kaniya! Ugh.

"Hey guys we're drowning" sigaw ni Adam na nasa tabi ng driver's seat.

"waaaah anlalim" sinabayan pa ni Jasha ng pagalaw ng mga kamay niya na parang lumalangoy

Napailing na lang ako sa ginawa nila. Alam ko namang ako na naman ang inaalala nila. *Sighed*

"Anlalim naman kasi ng iniisip mo eh! Nakakalunod" dahil katabi ko siya, habang pinagsasabihan niya ko ginugulo niya ang buhok ko

"Ryna naman eh" pangiwi kong sabi

"Don't worry about him, ate Nia. Kuya will be okay. Trust him. Hindi ka niya iiwan" matatag na sabi ni Randel sakin

"Couz, your dad might kill me if may masamang mangyari to you" yes. ibinilin ako ni daddy kay Nicole.

Natahimik na lang kami. Kumakain lang sila ng chichirya habang nasa byahe kami. Medyo matagal din ang byahe papuntang airport.

Sa Zambales ang aming destinasyon. Ang lugar na 'yun ay napaka importante sakin kahit na puro poot at panglalait ang natamo ko noon pero dahil doon ko nakilala si Lance, minahal ko na ang lugar na iyon.

Naalala ko pa nung una kaming nagkita ni Lance.

Nasa likod-bahay kami noon ni Nicole. That day, she is fresh from Australia. Inaya ko siyang mamitas noon ng mga sariwang mangga sa puno namin.

"Nicole, aakyatin ko yung puno na iyon to get some yellow mangoes okay? And you'll stay here. If I call your name, be ware of falling fruits" hirap pa kong mag-explain

"Ha? Falling fruits? What you mean?"

"maglalaglag ako ng mangoes and you'll catch them, okay?"

"Hey what? Okay. I'll try"

"okay. Let's do this"

Hirap pang magtagalog si Nicole noon. Nakakaintindi lang pero trying hard siyang magtagalog.

"Lavenia, marami na ito. Baba na ikaw" yes! tagalog but Australian Accent.

"No. Marami pa sa taas. Papanik pa ko."

"Baka malaglag ka, baba na"

Hindi ko noon pinakinggan si Nicole. Pumanik lang ako pero may narinig akong parang magka-krak noon sa kinauupuan kong sanga.

"oops Nicole! Something happend! And it's baaad! Aaahhhhhhhh"

Napapikit na lang ako sa pagsigaw noon nung nalaglag na ko. Pero hindi ako nasaktan. Pagmulat ko, nakita ko ay mukha ng isang lalaki. Tingin ko napapikit siya sa sakit. Pagdilat niya 'saka ko lang namalayan na nakaupo ako sa may bandang tummy niya. Nicole helped me to rise and I helped him to stand up, the boy who saved me.

"uuurrrgghhhh! This is what I'm telling you! You fell! Your mom will kill me!"

Hindi ko na lang siya pinansin dahil nakatingin ako sa nagligtas sakin. Nung nakita niya akong tumingin sa kaniya, umiwas siya at nagpaalam

"Ano, ganda, ingat ka sa susunod. Bye" sabay siyang kumaripas ng takbo noon.

"anong pangalan mo?" I shouted but he didn't response. "Salamat" sumigaw ulit ako ng mas malakas.

"Hey you my little stupid cousin! You're such a---- hey, why are you smiling?"

"wala Nicole. Let's go back. Maybe they're looking for us" hirap mag-english!

"Hey im not yet done! Be thankful because may lalaking handsome that sinalo ka!"

" Oo na pero trying hard ka pa ring magtagolog. Let's go home now, okay?"

Pangiting sikreto ako noon dahil alam kong aasarin ako ni Nicole. Magkasing edad lang kami ni Nicole. Lumaki siya sa Australia. Nung mapunta siya dito sa Pinas, si Ate at kuya naman ang umalis.
-

"Napapangiti ah? Anong meron?" excited na tanong ni Nicole sakin.

"Salamat naman at ngumingiti ka na!" pabirong sabi ni Kevin, Ex ko pala. Naging kami for 2 years at muntik nang ma- engage married.

Natatawa sila sakin dahil ngumiti ako? *sighed* Lance, you made me smile again, kahit wala ka sa tabi ko.