CHAPTER 8
Hindi ko mapigilan ang pag iyak habang naglalakad pabalik sa apartment ko. Bakit ganun? Bakit parang hindi man lang nasasaktan si Peter sa mga nangyayari? Bakit parang wala lang sakanya ang pag alis ko? Mabuti nalang at umuulan- walang nakapapansin na umiiyak ako.
"Are you alright miss?" Tanong ng isang lalake na ngayon ay pinapayungan ako.
Hindi ko sya pinansin at patuloy na naglakad.
"Miss wait! Yung ID mo!" Nilingon ko sya- ID. ID. Dahil sa pesteng ID nay an kaya kami nangkakilala ni Peter.
Nilingon ko sya "Pakitapon nalang yan. Salamat."
At saka ako tumakbo palayo.
----
Nung sinabi ko kina lola ang pagtransfer ko at dahilan nito- pinilit naman nila akong intindihin.
Inenroll agad ako ni tita sa isang university rito sa probinsya.
BINABASA MO ANG
The Day Before You
RomantikWhen a promise seems to be impossible-- Would you just walk away? Or would you risk everything to achieve it? What if things are not the same-- Would you just accept and let go? Or would you fight for how it's supposed to be?
