Mutluydum ben aslında. Ya da ben öyle düşünüyordum.Aslında bakıldığında her şey bir olaya bağlı olabilirmiş. Ben umutlarımı öldüren bir katilim. Ben kendimin faili meçhul katiliyim . Ben duygularımın suikastçisiyim. Ben hep derine düşenim . Ben renkli düşlerimi öldüren kişiyim. Ben Asya'yım. Cezam idam olmalıydı, fakat ben müebbet yaşıyorum. Bu da benim mahkememin bana verdiği ceza . Kimsenin suçlu bulmadığı bir insanım ben. Umutları öldürmenin kolay yolunu bulanım ben.
Acaba sadece ben miydim kendimin katili? Başka birileri varmıydı acaba kendini öldüren ?.
Peki ya bana umut olabilecek biri varmıydı?.
İlk hikayemin tanıtımı. Umarım beğenirsiniz.

ŞİMDİ OKUDUĞUN
Umutsuzlar Şehri
Teen FictionUmudumu kaybedeli çok olmuştu. Umudunu kaybedeli çok olmuştu. Peki umut varmıydı? "Bazen sadece eskisi gibi umut etmek istiyorum" "Biliyor musun? Bazen bende istiyorum"