4 TATLI BELA #Wattys2016

25 ◾ FİNAL /PART 1

BURAYI OKUYUN!

Bu bölüm FİNAL. 2.kitap için tan tarih vermek gerekirse bu hafta  gelecek. Ardından 15 tatil bitene kadar yazabildiğim kadar çok bölüm yazıp bazılarını paylaşacağım, bazılarını ise okul için taslakta bekleyeceğim.

Aslında nu bölüm böle değildi ama şansınıza böle oldu. Çünkü çok efso bir bölüm olacak ve daha uzun olacaktı ama sildim yanlışlıkla. Yani aslında bölümü yazdım, yayınlıyacakken sildim. Çok zeki olan ben. Başlarını şarkı ile dinleyin. Ve birde başlarına Genç Kalemler için yazdığım birkaç anlamı söz vardı. Onları yazdım. Umarım seversiniz.

-----

Bir kadın size sırtını mı döndü? O zaman sırtından sarılın...

Doğa'nın Ağzından;

"Ee malcığım, anlat." Tuna bana garip garip bakışlar atarken ona tip tip bakıp gözlerimi kırpıştırdım. Anlamamışmıydı yani? Cidden mi? Siz anladınız mı? Anlamadınız mı? Peki.

"Iyi misin Doğa?" ya sen ne kadar mal, ne kadar gerikafalı, ne kadar salak, ama bir o kadar da nutellamsı bir erkeksin ya! Bir saniye.

Nutella yok. Nutella'yı boykot ediyoruz. Pis nutella. Nutella almamalısınız.

"Iyi. Sonra anlatırsın. Hadi ben acıktım." Bu sefer tip tip bakan taraf o olduğunda çemkirdim "Ya kaç saattir ormandayım? Hem elimi kestim. Ölebilirim. Yemek yemem gerek." nefes verdi ve kalktı.

"Bence ilk uyuman gerek." Pekala. Madem yemek yiyemeyeceğim o zaman bana Ece ile neden ayrıldılar anlatmak zorunda.

Aslında öyle çok aç ayı değilim ama (#TeamSılBor *-*) Bazen herkes çok fazla acıkabilir. Mesela geçen sefer Enes benden ayrıldığında baklava ve turşu yemiş, üzerine süt ve kolayı karıştırıp içmiştim. Tabi hastaneye kaldırılmıştım ama o konulara girmeyin.

"Bence benim ilk yemek yemem gerek. Eğer yedirmeyeveksen de anlatmak zorundasın." nefes vererek elini cebine attı ve birşey çıkardı.

"Beni aldattı. Tamam mı? Şimdi uyu." Lan birden kendimi ikinci el telefon gibi hissettim.

"Iyi. Ben uyuyorum. Işığı kapat." ışık zaten kapalı. Çaktırmayın.

"Iyi. Uyu bakalım." elindeki şeyi yanımda duran komidine koyup çıktı. Cismi elime aldım. Küçük bir kalpti. Üzerinde ise sonsuzluk işareti vardı. Kalbin açılması için yanında duran küçük çıkıntıya baktım. Bu benim kolyemdi. Efehan'dan kalan kolyem... (Yazarlardan: Kendimi bir an Kısmetse Olur'daki Melis gibi hissettim sjsjsjsjsjsj)

Artık ezberlediğim kalbi yana çevirdim ve küçük çıkıntıya baktım. Bunu görmüş olmalıydı. Açılmış olmalıydı. Kolyenin takılması için açılan bölümdeki küçük anahtarı çıkıntıya yerleştirdim ve açıp içine baktım.

E D

Efehan'ı özlümişmiydim? Efehan'ı özlemiştim. Yaşlar yanağımdan süzülürken kaydım ve yatağın içine girip yorganı üzerime çektim ve yarın sabah ağlamaktan şişmiş gözlerimi onlara yeni uyanmış gibi nasıl göstereceğim diye düşünmeye başladım.

O, bana zarar vermeyen ilk ve son erkekti.

Evren'in Ağzından;
Seni seviyorum diyen dillere değil, senin için ağlayan gözlere inan... Çünkü, yanlış bir hatanın sonundan değil, başından dönebilirsin. Onu seviyorsan, vaz geçme. Vaz geçmek zayıfların işidir. Sen aşık olduğun için zayıf değilsin küçük kız. Kutsanmışsın...

"Ben aşkımı tanıyorum. Bu saatte hayatta uyumaz. Ben yanına gidiyorum. Birde kolyeyi mi verdin? Kesinlikle şu anda ağlıyor." ayaklandıpımda Tuna kolumdan çekti ve oturmamı sağladı.

"Onu sevdiğini görebiliyorum." Ona döndüm. "Hepsi Ece için değilmi? O artık Efehan'ı sevmiyor! Ayrıca Efehan hakkında öyle konuşma! O çok iyi birisi! Kapa çeneni!" kolumu kurtarmaya çalışırken daha fazla sıkmaya başladı.
"Ne Ece için?"

"Ne yapıyorsun lan!" Kaan kolumu kurtarıp Tuna'yı ittirdiğinde Tuna bana baktı ve "Sen Doğa ile Efehan çıkarken Efehan'ın diğer yürüttüğü kız kimdi biliyormusun! Ece!" dedi. Nefes alış verişim hızlanırken ona baktım. Gerçekten Doğa'yı Ece ile mi aldatmıştı!

"Kalkın Hadi dövek!" Şiir ayağa kalkıp siyah kapşonunu kafasına geçirdi cw ellerini birbirlerine kenetleyip ile uzattı. Bu sırada da boynunu sağa ve sola çevirerek çıtlamasını sağlamıştı.

"Delirdin herhalde kızım!" Poyraz Şiir'in kolundan çektiğinde Şiir omuz silkip yerine oturdu.

"Zaten sevmiyordum o bebeyi. Iyi oldu." Kayra kafasına birtane geçirdi.

"Kızım sen iyi misin? Bebe çok tatlıydı ya! Bal dök yala!"

"Hop hop hop! Orada dur bakalım Kayra!" Kayra ise gülerek yanaklarını yakaladı ve sıkarak "Oy benim bebişim kıskanmılmı?" demeye başladı. Hayırsız arkadaşlar!

"Neyse Hadi eve gidelim beyler." Denis ayağa kalkınca ona gözlerimi kısarak baktım. Ben onu sevmiyordum. Kayra, Şiir ve Doğa seviyordu ama ben Emre'den seviyordum. Onunla sevfili olsun! (Yazardan; Herkes Denis desin! O daha tatlu Rabia ya kapak olsun. Hıh.)

"Olur. Denis Hadi beni sen bırak!" Selin dünden hazır bir şekilde ayağa furladı ve koluna yapıştı. Ay yesinler!

Şiir'in Ağzından;

(Alıntıdır) Sana illa Şiir mi yazayım? Çay yapsam olmaz mı?

"Kızlar benim acil bir işim var. Çıomamam lazım." içeri doğru böğürdükten sonra hızla spor ayakkabılarımı giydim. Montumu da üzerime geçirdim ve anahtarı da alıp çıktım.

Arkamdan bağırışlarını duyuyordum ama zamanım yoktu. Çok gizli bir görev. Mert ile bebelerin duvarlarını boyuyoruz. Bebe dediğim Poyraz, Kaan, Tuna, Anıl'ın. Ama Denis'e yok. Eniştem sonuçta.

"Mert Allah belanı verecek lan nerede kaldın?" Bunu söyledikten sonra uzattığı kaskı taktım ve arkasına geçtim.

"Hem neden hep sen sürüyorsun?"

"Ya kızım sen kızmısın? Biliyom çok mantıksız bir cümle oldu ama yani hayatımda böyle bir kız daha görmedi-" kafasına bir tane geçirdim ama kask olduğu için pek etti ettiğini sanmıyorum.

"Ne diycen cümlenin sonunda? Seni seviyom mu? Hadi sür!" sinirlice nefes verdi ve sürmeye başladı.

Şimdi evleri boyayalım.

Planımız şöyle; Poyraz'ın evinin duvarına "Insanlık öldü mü? Gelin yapalım bir gece."

Tuna'nın evinin duvarına "Yemişim sevfisini! Bana bel altı ile gelin!"

Anıl'ın evinin duvarına "Küpelerim sadece biri için atıyor kızlar. Doluyum."

Kaan'ın ise... Aslında ona birşey bulamamıştık ama ben bulurum. Olmadı camlarını kırarız.

Biz olmak!

Içime Doğa ile Evren kaçtı.

Şimdi bu bölümü mal gibi sildiğim için 2 part olacak. Ikinci part yarına gelir.