Paranoia Plausibility

PP3: Unang Araw

Jelathaia's POV:

Nandito ako ngayon sa tapat ng Salve company nagaantay para tawagin kami, oo kami. Sa daan daang aplikante na gustong magtrabaho dito bakit kaya lima nalang ang natira?

"Napili ako kasi mataas ang standards ko"

Sabi nung isang applicant. Di ko nalang pinansin at nagtuon nalang ng atensyon sa cellphone ko habang naglalaro ng Piano Tiles 2.

Makaka dalawang crown na sana ako nang tawagin ang pangalan ko.

"Ms.Jelathaia Del Rosa? Ikaw po ang first applicant"

At pumasok nako sa loob ng opisina. Una kong nakita ay 'Seth Davis Salve CEO'

"What is your favorite movie Ms.Del Rosa?"

The known CEO asked. Napatulala ako saglit dahil di ko alam ang isasagot ko hanggang sa nakaisip ako ng idea.

"The Pursuit of Happiness"

Nag-nod naman sya at tumingin sakin direkta sabay hagod ng hinlalaki nya sa baba nya.

"Bakit? Bakit mo nasabing paborito mo yun?"

Nagtatagalog din pala ang gunggong sinabi ko sa utak ko. Syempre kasi pag sinabi ko yan in person SOMETHING BAD MIGHT HAPPEN.

"If ever I had a chance to meet Will Smith Sasabihin kong kahit na magmahal kapa at tumanggap ng katotohanan people will always leave you kahit na matulog kayo sa banyo or magmukhang tanga sa station ng tren nothing will happen. But it is still my favourite kasi even though each and one of us may have a pummeling situation in life it still portrays that we need to be contented of what life brings at kung ano mang kakalabasan."

Tumingin sya sakin at may sinulat sa papel sa desk nya at naka poker face na humarap uli sakin.

"What is your opinion about love in the office?"

I'm afraid... Takot akong magmahal. Dahil takot akong maiwanan. Masyading maraming tao na ang nangiwan sakin making me isolated my whole life then suddenly my future boss will ask my opinion tungkol sa love na yan?

"Ah...."

Napatingin sa sakin ng seryoso blank emotions in the eye. Paano ko sasabihin to. Pano pag dahil lang sa tanong na yan biglaan nalang talagang masisante ako?! Pano kapag yan yung katulad ng binabasa ko sa wattpad na paasahin pang yung heroin tapos iiwanan narin sya kasi nakahanap yung protagonist ng bagong heroin nya?! Paano kapag nasa posisyon ako ni Rosaline sa Romeo and Juliet?! I am afraid to love I admit it.

"Ms.Del Rosa?"

Napabalikwas ako sakanya at nakalimutan kong nasa kalagitnaan pala ako ng pagpasok sa trabaho ko.

"Love isn't related to anything in work. Because when you fall inlove in the office with an officemate your friendship won't ba normal anymore and masakit lang umibig. Loving is a tiring job. So I prefer sitting on a desk arranging schedule."

Tumango sya at ngumiti at nagsulat ulit sa notes sa desk nya at tumango.

Ano na? Pasok na ba ako?

Seth's POV:

"Sige na Ms.Del Rosa makakaalis kana, my assistant will call you if ever na nakapasok ka."

I was amazed on how she delivered her opinions to me. Nakakagulat lang na may ganun pa palant babae... Mas ibabaling sa ibang bagay ang love at pagtutuunan ng pansin ang trabaho.

(A/N: Si author din ganyaaaan! Ayt charotera! Osya umepal lang!)

Next.... Masyadong tiwala sa sarili.
Ayoko ng pangatlo parang bar ang pinasukan sa sobrang revealing ng damit
Ayoko din ng pang apat masyadong hopeless romantic lalo naman yung panglima halatang tamad.

Ms.Del Rosa..... YOU are the only girl that fits to the job.

____________
Happy All Saints Day!
Hahaha! Bitteeeer!
Bat kasi may 14 pa ang pebrero sana hanggang 13 nalang!

-SaraAinIsuki