Omdat ik zo vrolijk ben, en ik zin heb om lief te zijn is hier nu al een nieuw hoofdstukje! Veel lees plezier ♡☆♡
Foto is Naila!♡♡♡
'Nick? Wat is er?' Vraag ik hem. 'Nou,ik moet je wat vertellen...'
POV Naila
'Ik, ik weet niet hoe ik dit moet zeggen...' Zegt hij zacht. 'Nick, wat. Is. Er?' Vraag ik hem duidelijk. Hij slikt.
'Mijn roedel heeft de jouwe uitgemoord.' Zegt hij snel. 'Mijn vader om precies te zijn.' Zeg hij er nog snel achter na. Ik voel mijn hart in duizend stukjes breken. Mijn Mate is de zoon van de persoon die mijn ouders vermoord heeft. Ik kijk met een lege blik naar de grond. 'Naila? Naila? Gaat het? Het spijt me echt heel erg.' Zeg hij zachtjes. Hij wil me troosten. Maar ik stop hem door laag te grommen. Raven wordt gek. We gaan ze vermoorden! Ze moeten allemaal neer! Gromt ze kwaad. Ik begin richting de Brown Woods roedel te rennen. Ik hoor Nick wel roepen dat ik moet stoppen, maar ik laat me nu niet tegen houden. Ik ben bijna bij de grens als ik getakkelt word. Ik grom kwaad naar degene die me neerhaalde. Maar tot mijn verbazing zie ik dat het Nick is. Hij ligt kreunend op de grond. Ik vergeet mijn woede en loop bezorgt op hem af. 'Nick? Nick gaat het? Heb je pijn? Kan ik iets doen om je te helpen?' Vraag ik bezorgt. Hij gaat langzaam zitten. 'Het gaat wel.' Zegt hij met een glimlach. Ik geef hem een wolven knuffel. 'Ik schrok me dood! Weet je zeker dat het gaat?' Vraag ik. Hij knik en knuffelt terug. 'Sorry, dit was de enige manier om je te stoppen... Wat ik nig wilde zeggen was, toen mijn roedel de jouwe aanviel hebben ze je moeder niet kunnen vinden. Er is nog een kans dat ze leeft Naila. Geef de hoop niet op.' Zegt hij en kijkt me diep in mijn ogen aan. Ik knik en lach naar hem. Maar dan dringt een vraag binnen. 'Hoe kon je me eigenlijk inhalen? Ik ben toch veel sneller dan een mens?' Vraag ik. Hij krabt zeguwachtig achter zijn nek. Hij is zooooo cute als hij dat doet. Zwijmelt Raven. Ik ben het wel met haar eens.
'Ik, tja. Ik ben mischien niet helemaal eerlijk geweest over mijn ouders.
Mijn vader is inderdaad een weerwolf. Alleen mijn moeder, ze is geen mens. Ze is. Nouwja. Ze is een vampier. Dus ik ben een hybride. Alleen meer vampier. Snap je?' Vraagt hij beschaamt. Ik geef hem weer een knuffel. 'Waarom zei je dat dan niet meteen gekkie?' Vraag ik lief. 'Ik dacht, aangezien je een weerwolf bent. Je niet zo een fan bent van vampieren. Net als de meeste weerwolven.' Zegt hij zacht. 'Rustig maar. Ik heb niets tegen jou. Ik heb alleen iets tegen die slechte gemene vampieren die graag moorden enzo. Maar tegen de aardige heb ik niks. En jij bent mijn Mate. Al was je oma een weerwolf jager had ik nog van je gehouden.' Zeg ik en laat hem los. Als ik naar hem kijk zie ik hem grijnzen. 'Wat?' Vraag ik hem.
'Je zei dat je van me houd.' Zegt hij grijnzent. Gelukkig ben ik als wolf. Anders was mijn hoofd nu knalrood! Ik kijk beschaamt weg. Hij draait mijn kop zo dat ik hem aan moet kijken. 'Ik hou ook van jou hoor.' Zegt hij met een lieve lach. Ik lach ook. Ik loop snel naar de bosjes. Gelukkig zie ik een donkerblauw jurkje liggen. Ik verander terug en trek hem aan. Ik loop weer naar Nick. Ik sla mijn armen om hem heen en zoen hem. Hij schrikt even, maar al snel zoent hij me vol passie terug. Hij laat zijn handen rusten op mijn heupen. Hij vraagt met zijn tong toestemming die ik hem geef. Het begin is nogal apart, maar als we het eenmaal door hebben, komt er alleen maar meer passie. We laten elkaar los om op adem te komen. 'Dankje.' Zeg ik en laat mijn hoofd op zijn borst rusten. 'Waarvoor?' Vraagt hij lachent. 'Dat je er voor me bent.' Zeg ik en knuffel hem. 'Ik zal er altijd voor je zijn. In goede en slechte tijden. Ik zal naast je bijven staan en samen kunnen we alles aan.' Zegt hij lief en geeft me een kus op mijn haar. 'Zullen we terug gaan naar de roedel?' Vraagt hij. Ik knik. We lopen hand in hand terug naar de roedel. Als we er aan komen zie ik dat de jagers net terug zijn met het eten. 'Ah, Alpha en Luno. Fijn dat u er zijn. Jullie zijn net optijd.' Zegt de oude Alpha genaamt Sander. Hij is nu tijdelijk de Beta. 'Luno?' Vraagt Nick verbaast. Ik kan mijn lach niet meer inhouden en begin keihard te lachen. Nick kijkt me verbaast aan. 'Nai, waarom lig je op de grond?' Vragen Candy en Luuk lachent. 'N-nick d-dacht!' Kan ik net uitbrengen. Als ik uitgelachten ben sta ik op. Ik ben maar een beetje (heel erg) melig. 'Oke, klaar? Wat was er nou aan de hand?' Vraagt Candy. 'Sander noemde Nick Luno en dat vond Nick nogal apart. Maar Nick, ze kennen mijn geschiedenis dus gaan er van uit dat ik de Alpha ben.' Zeg ik lachent. 'Maar Ik wil Alpha zijn.' Zegt hij als een klein kind. Nu schiet Candy in de lach. Luuk volgt al snel. En natuurlijk lig ik er al snel bij. Als we allemaal klaar zijn staan we weer op. 'We weten nog niet wie er Alpha wordt.' Zeg ik en geef Nick een kus op zijn wang. Hij slaat gelijk een arm om mijn schouder. 'Zullen we gaan eten?' Vraagt Luuk. Ik rol lachent met mijn ogen. 'Ja, Luuk. We gaan je zwarte gat vullen.' Zeg ik plagent. Candy lacht ook. We lopen met zijn alle naar het kampvuur. Het vlees is bijna klaar.
'Aan u de eer Alpha, om als eerste te eten.' Zegt Sander tegen mij. Ik knik en pak samen met Nick het eerste stuk. Dan pakken Sander, Candy en Luuk en dan de rest van de roedel. Als ik net klaar ben kijk ik een beetje rond. Ik kijk naar Candy en Luuk en begin te gillen. Ik ren op Candy af en knuffel haar. Candy en de hele roedel kijken me vragent aan. 'Je hals! Je bent al gemarkt!' Roep ik blij. Candy begint ook te lachen. 'Alles is al klaar. We horen nu officieel bij elkaar.' Zegt ze zacht en bloosd. Ik gil nog een keer. De roedel is al verder gaan eten. 'Ik ben zooooo blij voor je!' Zeg ik en geef haar nog een knuffel. Ik laat haar weer los en ga weer naast Nick zitten alsof er niks gebeurt is.
Als iedereen klaar is sta ik op. Iedereen is gelijk stil.
'Beste roedel. Deze avond maak ik bekend wie Mijn Beta wordt. Nick mag natuurlijk ook nog zijn Beta kiezen. Maar dan moet hij eerst die roedel beter leren kennen. Bij deze maak ik, She Alpha of Luna, Candy Silverlight tot mijn officiele Beta.' Zeg ik plechtig. Candy's ogen worden groot bij het horen van haar naam. Ze staat op en knikt. 'Danku Alpha of Luna.' Zegt ze, duidelijk proberent haar enthousiasme in te houden. Daarna gaat iedereen weer naar zijn of haar tent. Ik loop ook naar mijn tent. Ik loop naar binnen, naar Nick blijft buiten wachten. 'Wat is er?' Vraag ik. Hij begint te blozen. Zooo schattig! Je heb gelijk Raven.
'Zou ik, ehmm. Zou ik mischien bij je mogen slapen?' Vraagt hij nog blozend. 'Tuurlijk gekkie! Waar moet je anders slapen.' Zeg ik tegen hem met een glimlach. Hij lacht opgelucht en komt de tent in. Hij is van binnen grote dan je zou denken. 'Draai je om, dan kan ik me omkleden.' Zeg ik tegen hem. Hij draait zich met een zucht. Ik kleed me snel om in mijn nacht japon. Hij is donkerblauw met rouches aan de onderkant. 'Oke, ik ben klaar.' Zeg ik en hij draait zich weer om en staart me aan met grote ogen. Ik ben ondertussen mijn haar aan het vlechten. 'Kan je het zien?' 'Ja, eigenlijk wel ja.' Antwoord hij grijnsend. Hij kleed zich ook uit. Ik doe mijn best om niet te kijken. Hij zit alleen nog maar in zijn boxer. Ik doe nog even snel een stiekje in mijn haar en kluip onder de dekens. Nick gaat naast me liggen. Ik begin te blozen. 'Waarom bloos je?' Grijnst hij. 'Dit is gewoon nieuw voor me. Ik sliep altijd alleen, en al helemaal nooit met een jongen. En je sixpack helpt ook niet echt mee.' Zeg ik zacht. Hij trekt me in een knuffel.
Hij legt zijn hoofd in mijn nek. 'Ehm, Naila?' 'Ja?' 'Mag, mag ik je marken?' Vraagt hij voorzichtig. Ik voel me knalrood worden. Hij haalt zijn hoofd uit mijn nek en kijkt me aan. Ik kijk recht in zijn bruine ogen. Ik knik. Er verschijnt gelijk een twinkeling in zijn ogen. Zijn lippen raken zacht de mijne. Hij vraagt toestemming en die geef ik hem. De kus word dieper. Na een tijdje laat hij een spoor kusjes achter van mijn mond naar mijn marking spot. Hij zuigt er zacht. Een kreun rolt over mijn lippen. Hij grijnst tegen mijn nek aan. Hij gaat er zachtjes met zijn tanden overheen. Weer een kreun verlaat mijn mond. Zijn tanden schieten mijn nek in. Een steek van pijn gaat door mijn nek. Maar wordt al snel vervangen door genot. Na een minut haalt hij zijn tanden weer uit mijn nek en likt voorzichtig het bloed weg. Daarna geeft hij me nog een kus. Ik draai me om en nestel me tegen hem aan. Hij doet zijn arm bescherment om mijn middel heen. 'Weltrusten.' Zeg ik moe. Aangezien ik nu al anderhalve dag aan 1 stuk door wakker ben.
'Weltrusten sweety.' Zegt hij zacht. Ik luister naar zijn kalmerende hartslag en val al snel in slaap.Hey people♡☆♡
Weet iemand een shipname?
Like? Commend? Follow?
_XRobijntjeX_
![](https://img.wattpad.com/cover/60657923-288-k536309.jpg)
JE LEEST
Black Rogue
Werewolf'Breng hier die rogue!' Schreeuwt een angsaanjagende stem. Ik probeer zo snel mogelijk weg te rennen. Maar ik heb geen schijn van kans. Ze trekken me door het dorp. Maar dan, dan hoor ik een woord waarvan ik dacht dat ik het nooit zou horen... 'Mate...