Chloe's POV
Nandito na kami sa harap ng classroom namen. Tahimik ah.
"Masyado yatang tahimik dito" sabi ko kay Glen.
"Soundproof kase ang bawat room dito. " sabi niya na parang may hinahanap sa bag niya.
"Anong hinahanap mo?" - ako
"ID ko. Ikaw ba? Nasan yung ID mo?" tanong niya saken. Malamang nasa 'kin yung ID ko. Makakapasok ba 'ko dito kung wala sakin yung ID ko.
"Eto oh" kinuha ko sa pocket ng palda ko yung ID ko. May nakapa pa akong isa e. Nasa akin pala yung ID ni Glen. Naku. Lagot ako. Hahaha!
"Hindi ko mahanap yung akin. Damn! Saan ko ba nalagay yun?!" - Glen
Mukhang galit na.
"San mo baka kase gagamitin?" - ako
"I can't enter the room without it. Nakita mo ba yan" tinuro niya yung machine na nakakabit sa may pinto namin " Isa-swipe mo dyan yung ID mo. That's the reason why I'm finding my ID. Hindi ako makakapasok" sabi ni Glen.
Kawawa naman pinsan ko. Mabigay na nga yung ID.
"Here" sabi ko. "Don't get me wrong ha. Hindi ko tinago 'yan. Nakapa ko na lang siya sa pocket ko" hindi ko naman talaga alam kung bakit napunta saken yung ID niya e.
We swipe our ID on the machine. Seconds later, it opens. As we enter the room, we have the everyone's attention.
Biglang tumahimik yung classroom. Sikat na talaga ako! Hahaha! Char!
"Oh! We have a nerdy classmate here!" sabi saken nung babaeng makapal yung lipstick. Arte ha.
Aga-aga e ginagalit ako ng babae na'to. At dahil mabait ako, I'll give her what she want.
"Who cares?" tanong ko sakanya in a mocking tone.
"Matapang na pala ang mga nerd ngayon?! Hindi yata ako nainform?!" medyo pasigaw niyang sabi in a mocking tone.
Aba! Ginagaya ako ng babae na'to a.
"You should know. Alam mo na, para kahit konti e magkaroon naman ng laman yang utak mo" sabi ko sakanya. Naiinis na talaga ako e.
Naglakad na'ko papunta sa may dulo. Dun kase yung favorite place ko e.
Yumuko agad ako sa may desk ko. Hindi magandang tanawin ang nakikita ko e.
Napatingin ako kung sino yung tumikhim. Si Glen pala. Nginitian ko na lang siya para hindi na siya magtanong. Kasama ko nga pala siyang dumating. Aish. Nakalimutan ko. Tumingin ako sa paligid ko at nakita kong masama yung tingin saken nung mga girls. Yung iba, nagpapa cute sakanya. Tilian pa ng tilian. Tsk. Ingay naman o. Hirap talaga maging sikat.
Dumukmo na lang uli ako. Wala naman akong gagawin e.
Minutes later, nag-ring na yung bell. Hay. Sa wakas natigil na din
yung tilian. Nagsimula ng magsipasukan yung iba pa naming classmate.
Antagal naman nung mga kaibigan ni Glen.
"San na sila?" - ako
"Malap-... Nandiyan na pala sila" tinuro niya yung pinto.
Pagtingin ko... Wala.
Wala akong nakita ni anino nung mga sinasabi niyang kaibigan niya. Lahat kase ng mga Babae e nakatayo tapos tilian pa ng tilian. Grabe. Nakakasira na talaga ng eardrums.
Bigla silang naggive way. Kitang kita ko na ngayon yung apat na kaibigan ni Glen. Damn. Why so handsome? San bang balat ng lupa sila galing? They look like goddess!
I admit I've seen many handsome men but, kakaiba to e. At the age of 14?! Grabe lang!
Naglakad na sila papalapit Kay Glen. Kanina ko pa gustong tanggalin tong salamin na'to kase nahuhulog e. Hirap naman oh. Kung hindi lang ako marunong tumupad sa usapan e, kanina ko pa tinanggal to.
Yung isa nilang kasama e wala man lang kaemo - emosyon. As in blangko talaga. Tapos ang cold pa nung mata niya. May tao palang nage-exist na ganito. How could he be so handsome? Kahit na parang wala siyang pakialam sa paligid niya e ang cool pa din niyang tingnan.
Sira yata 'tong nabili kong eyeglasses e.Kung ano-ano yung kakaibang nakikita. Hahaha!
"Buds!" sabay saby nilang sabing lima. Apat lang pala. Hindi ko kase narinig nagsalita si Emotionless Guy. Umupo na agad siya sa may tabi ni Glen. Tsk. Wala talagang manners.
"Buds. I would like you to meet Chloe. She's my co-....."
Pinutol ko na agad yung sasabihin niya. Ipapakilala kase niya ako bilang pinsan niya e. Aish. Buko kame niyan kapag nagkataon.
"I'm his maid" yung way ng pagsasalita ko e kami lang anim yung nakakarinig.
BINABASA MO ANG
DAMN FOREVER
Teen FictionLife is like riding a bicycle, in order to keep your balance, you must keep moving. Para kay Chloe, mawala na ang lahat 'wag lang ang best friend niya. But one day, her best friend left without a trace. Without any explanation. She tried to find hi...
