Chapter~15

1.2K 41 9
                                        

ChaeKyung's P.O.V

ထိုတစ္ေန႔သည္ ကြ်န္မ ႏွလံုးသား၏
မာတိကာ စာရြက္ေလးတစ္ရြက္မွာ
အခ်စ္ ကဗ်ာေတြ သီကံုးခဲ႔သည့္
နိဒါန္းအစ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ မိုးေကာင္းကင္ ေပၚက တိမ္တိုက္ႀကီး ေတြကလည္း ျပာေနခဲ႔ေလသလား၊ ျငဴစူကာ
မည္းေမွာင္ ေနခဲ႔သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အဲေန႕က ရာသီဥတု သာယာေနခဲ႔လား၊ အံု႕မႈိင္း ေနခဲ႕သလား ။ ေျပာရမယ္ဆို
သူနဲ႕ ဆံုစည္းျခင္းကိုကံႀကမၼာက
ကြ်န္မ အား လက္ေဆာင္ ေပးလိုက္သည့္
အဲ႕ေန႔ မနက္ခင္း ေလး တစ္ ရက္ မွာ ရာသီဥတု ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ အေန အထား
နဲ႔ ပတ္သက္ လို႕ မည္သည့္ အရာကိုမွ ကြ်န္မ ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ ထဲ ဝင္ေရာက္ ေနရာမယူခဲဲ႔ပါ။

မွတ္မွတ္ရရ ရွိခဲ႔သည့္ အရာတစ္ခု
ေျပာပါဆိုရင္ အဲ႕ေန႕က ဘုရားေပးေသာ ဆုလာဘ္ တစ္ခု ျဖစ္သည့္ ညာဘက္ ပါးေပၚမွာ နက္နက္ႀကီး ခ်ိဳင့္ဝင္ေန ေသာ ႏွစ္လိုဖြယ္ ပါးခ်ိဳင့္ ေလးတစ္ခုနဲ႕ အတူ ေလွကား ထစ္ေပါင္း မ်ားစြာကို တက္လွမ္းရင္းမွ ကြ်န္မ ရွိရာ ႏွလံုးသား လမ္းမ ထက္ ေပၚ တည့္တည့္မတ္မတ္ ေလ်ွာက္လွမ္း လာခဲ႔ သည့္ သူ ဆိုေသာ ေယာက်ာ္း တစ္ေယာက္ လို႔သာ
ေျပာ ရမည္ျဖစ္သည္။...

နားစည္ ကြဲထြက္ မတတ္ေအာ္ေနႀက သည့္ ထိုေန႔ကမိန္းက ေလးေတြ ရဲ႕
စူးရွရွ ေအာ္သံေတြဟာ ကြ်န္မအား
သူ႕ကို သတိထားမိေအာင္ ကူညီ ေပး ခဲ႔သည့္ ေက်းဇူးရွင္ေတြ ျဖစ္ခဲ႔ပါလား
ဟု ထိုစဥ္က မသိခဲ႔ျခင္းကို အခုသိရွိခဲ႔ ခ်ိန္မွ၍ ျပန္စဥ္းစားမိတိုင္းမွာ ႏႈတ္ခမ္း ထက္ အျပံဳး တစ္ခုကလည္း တြဲလြဲခို ေနဆဲပါ။

ေက်ာင္းအ ေဆာက္အအံု ခန္းမႀကီး
ရဲ႕ တစ္ေနရာ သူ႕ရဲ႕ ေဘးနား ပတ္ပတ္လည္ ဝိုင္းေနသည့္ မိန္းကေလး အသိုက္ အျမံဳ မ်ားစြာရဲ႕ ႏြံထဲတြင္ ရုန္းမထြက္ႏိုင္ ေအာင္ နစ္ေနေသာ္လည္း ဟန္မပ်က္ ျပံဳး ေနေသးသည့္ ထို႔ေန႕က သူ႕အျပံဳးေလး ကို္ ျပန္ျမင္ေယာင္ လိုက္ လ်ွင္ ျဖင့္ ကြ်န္မ ရဲ႕ျမင္ကြင္းထဲ အခု အခ်ိန္ အထိမ ေပ်ာက္ပ်က္ေသးေပ။

သူ႕အျပံဳး သည္ အဲ႕ေန႕အခ်ိန္အခါတုန္း
က ကြ်န္မ အတြြက္ ႀကယ္ပြင့္ ေလး
တစ္ပြင့္ ႏွင့္ တူေနခဲ႕ပါ သည္။

"မပြင့္ေသာပန္း"Where stories live. Discover now