Rachel & Het begin van...

4.4K 216 15
                                        

Weet toch al wie dit gedaan heeft, weet hij niks beters te verzinnen vorige keer deed hij dit ook al. alleen nu is het iets erger. Eerst flikt hij me dat en nu dit weer. Ik krijg hem nog wel. hij krijgt hem wel 10 keer nee 100 keer zo hard terug, Niet dollen met Mij , RACHEL . waarom doet hij opeens zo eerst zoent hij me en dan nu zoon stomme grap wat bijna me baan had gekost. ''WAT IS ER MIS'' roep ik dan "wat is e.. oh laat maar" nu kijkt Lotte naar de stallen "hij zal het een keer krijgen" ik knik ''Jij gaat hier een einde aan maken'' zegt Lotte dan , huh wtf een einde en hoe wil die dat doen ''Hoezo?'' vraag ik dus maar. ''Hij moet DIT gewoon niet meer doen'' ze wijst naar de stal. en ik haal mijn schouders op  ''Wat moet ik doen volgens jou?'' Ze kijkt me eerst op een nogal raare manier aan. en ik krijg een vreemd gevoel. nee ze bedoelt toch niet... ''JIJ'' zegt ze dan wijzend naar mij ''Gaat hem breken en nu ga je er echt over nadenken'' ze kijkt me goedkeurend aan maar daarna krijgt ze een serieus gezicht ''Hoef je me niet zo raar aan te kijken'' zegt ze dan , omdat ik haar vast met grote ogen aankijk. Dus nu kom ik er niet onderuit en ja het plan gaat volgens haar vanaf vandaag in. ''Eerst de stallen'' zeg ik dan, gelukkig zijn ze nogal een rommeltje . des te meer tijd dat ik na kan denken over dat plan , hoe moet ik dat in godsnaam aanpakken? Volgens de andere heeft hij nog nooit iemand leuk gevonden of is hij verliefd geweest. Dus hoe komen ze erbij dat dit plan gaat werken geweldig LOTTE aplausje voor jou , t gaat nooit lukken. 

Nou na zoon even denken. oh ja 4 uur waren we klaar met de stallen of ja eigenlijk niet, maar volgens Lotte moest ik zo snel mogelijk met de duivelse actie beginnen. dus nu loop ik hier opzoek naar Connor maar ken hem nergens vinden. Lotte zei nog dat hij vandaag hier ergens zou rond hangen. En dan zie ik hem. en hij kijkt me aan, maar als hij ziet dat ik hem ook aan kijk draait hij om, en loopt weg. ''WACHT CONNOR'' roep ik hem achterna terwijl ik naar hem toe ren. ''WAT'' roept hij als ik voor hem sta hij lijkt nogal boos. maar herstelt zich snel ''Sorry zo bedoel ik het niet'' hij zucht. ''wat is er?'' vraagt hij dan ''Uhh ik vroeg me af of we vrienden konden worden want je...'' hij kijkt me hoopvol aan alsof hij het ook hoopt dat we vrienden kunnen worden ''je.. uhh.. je was juist heel aardig toen bij dat feest'' even lijkt hij teleurgestelt maar geen idee waarom hij zet een serieus gezicht op ''Uhh ja , ja lijkt me goed, vrienden'' ''Is er iets?'' vraag ik dan en kijk hem even raar aan ''Oh ja hoor'' ''Dus ga je me niet meer negeren'' ik kijk hem glimlachend aan ''Ik negeerde je niet'' Nee nee daarom kwam ik je niet tegen of je zegt niks als ik je zie. ''Oke'' ''DUS'' zegt hij dan terwijl hij me grijnzend aan kijkt die grijns van hoe ik hem ken, de vervelende badboy maar ook de aardige tegenlijk. Even grinnik ik in mezelf ''Wat is er?'' ''Niks dacht ergens aan'' zeg ik nog steeds grinnikend. ''Oh oke, ga je mee?. wilde net even naar de winkel moest wat halen van mam en heb geen zin om alleen te gaan'' hij kijkt me eerst nu aan maar hij keek naar beneden, daarna kijkt hij me aan. en ik voel me raar, iets wat ik dus niet ken. ''En?'' hij kijkt me nog steeds met een beetje hoop ''Oh ja omdat je het zo lief vraagt'' zeg ik extra lief want ja ik moet het duivelse plan toch proberen waar te maken, zodat het lukt. 

Hij heeft al de heletijd zijn blik gericht op de weg en er is al een hele tijd een stilte die ik niet echt leuk vind het maakt me nerveus. ''Dus'' zeg ik dan maar omdat er niks word gezegt ''Dus'' nu kijkt hij me aan ''Dankje'' ''Waarvoor'' hij kijkt me nog steeds aan ''Die stallen'' ''ja sorry verveelde me, maar gragedaan'' nu heeft hij weer eens die vreselijke maar perfect grijns op zijn gezicht. ''Tuurlijk'' En daar was die stilte weer ''Nog iets gedaan?'' ''Niet veel, beetje rond hangen hier en daar'' zeg hij dan ongeinterreseert of ja zo klinkt het ''Oh oke'' ''EN jij?'' vraagt hij weer kijkend naar de weg ''beetje stallen schoonmaken en rond hangen met Lotte'' zeg ik alsof het doodnormaal is ''Jij wilde mij van de Manege hebben he'' hij schrikt als hij hoort wat ik zeg of hij schrok van de weg. maar dat zal vast wel niet ''Waarom'' Maar hij geeft geen antwoord ''waarom'' zeg ik weer ''Omdat...'' nog steeds afwachtend op antwoord kijk ik hem aan. maar hij zegt niks dus laat ik het maar hij geeft toch geen antwoord in iedergeval nu niet. en daar is ie weer De stilte. die nu wel even blijft tot we er zijn.

Als hij parkeert mompelt hij wat maar kan het net niet verstaan. nu kijkt hij me weer aan "Waarom" zeg ik dan maar weer ,afwachtend tot ik er antwoord op krijg en weer krijg ik het antwoord "omdat..." net voordat ik de deur open wil doen zegt hij weer iets "je ziet het niet he?" "wat?"

--------------

Sory dat het zo lang duurde , had effe geen tijd. sta op #14 bij romantiek en chicklit op #2. heb ook veel stemmen en lezers gekregen.

Verder bij: 750 lezers & 100 stemmen & 17 comments 

xx

PS. Misschien vanavond nog een stukje erbij maar das echt MISSCHIEN..XX

Rachel & Mr. BadboyVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu