Death Class (ON-HOLD)

Chapter 9: Class Picture

***

"Anong misteryo ang bumabalot sa Class 3C? Alam kong isa iyong kagulat-gulat na rebelasyon. Pero, ano nga ba ang misteryo roon at bakit sinabi ng Tita ko na, kada-buwan may namamatay." Tanong ni Mira. "Hindi ko maintindihan. Please lang, Brent. Sabihin mo sa akin ang totoo."

Matapos ko sabihin ang mga salitang iyon, tila natigilan naman siya sa ginagawa niya. Kung susuriin mo mabuti, mahahalatang nagulat siya sa sinabi ko. Tumingin siya sa aking mata.

"Wala ako sa posisyon para sagutin iyan. At isa pa, tanging si Kean lang ang pwedeng magsalita tungkol doon."

"Pero, kailan?! Sorry... Pero nagmumukha akong tanga sa kakaisip kung ano iyon! Kung hindi niyo sasabihin, ako mismo ang maghahanap ng paraan para malaman iyon." Inis kong saad.

Lahat ata ng frustration ko, sa kanya ko nailabas. Parang nagulat siya sa pagkasigaw ko pero nagrecover din agad. Malalim siyang napabuntong-hininga. Tumayo siya at tumingin sa akin pero umiwas ako ng tingin. Alam kong wala siyang kasalanan pero bakit hindi na lang niya sa akin sabihin?!

"Sorry... Pero hindi ko talaga pwedeng gawin iyon."

Narinig ko ang mga yabag niya patungo sa pinto. Sumulyap ako at nakita kong lumabas siya sa clinic. I know I sounded like a brat but I'm just telling what I'm saying. Psh. Tumingin ulit ako sa relo at nakita kong 12:00 PM na... It's already lunch time. Kumagat ako uli sa burger ko at pinagmasdan ang kabuuan ng clinic.

May nakita akong kama malapit sa pwesto ko. May nakaharang na kurtina sa pagitan namin pero alam kong may tao roon. Umalis ako sa higaan ko at pasimpleng pumunta roon. Sisilip sana ako kung sino ang estudyanteng nakahiga roon dala na rin siguro sa kuryosidad ngunit nagulat na lang ako ng kusa iyong humawi. Napatulala ako sa estudyanteng nakahiga pala roon. Medyo malapit ang mukha namin na ikinailang ko. Agad akong napatayo ng tuwid at medyo lumayo.

Siya na naman.

"Kung gusto mo malaman mo ang lahat ng katanungan mo, samahan mo na lang ako mo sa library kung gusto mo dahil maski ako, gusto ko malaman kung paano ito matigil."

Napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

"Huh?"

"I don't repeat what I've already said, idiot."

Mataman itong nakatingin sa akin at tila naiinip pero nakaramdam ako ng inis nang marinig ang huling salita na binanggit niya... Naalala ko ang sinabi niya sa akin noong naaksidente si Bea na sanhi nang pagkamatay ni Grey.

"Nakakastrike two ka na, huh?! Anong idiot?!"

Tumayo lang ito na parang wala akong sinabi at naglakad papunta sa pinto. Sinundan ko naman siya ng tingin pero tumigil siya sa paglakad. Sumulyap ito sa akin at ngumisi.

"Are you going or not?"

Napairap na lang ako. Nagpatuloy na siya lumakad at sinundan ko naman siya. As if may choice ako. Lumabas siya sa clinic na kasunod ako. Nakita kong naglalabasan na rin ang mga estudyante para kumain ng hapunan nila, ang iba naman ay umaalis para kumain sa labas. Ibinalik ko ang tingin sa harap at nasa malayo na agad si Jashlei... Alam naman niyang kasunod lang niya ako ah pero base sa obserbasyon ko, mukhang inilalayo niya ang sarili sa akin nang makita niyang madaming estudyante.

Tumakbo ako ng kaunti palapit sa kanya. Madaming bumati sa akin at tinugon ko lang iyon ng tango at ngiti. Nakakapagtaka lang. Halos lahat naman ng kaklase ko sa section namin ay kilala ng ibang section na kagrade namin, ngunit bakit siya ay hindi? Eh, 'yung kaklase kong nerd naman, kilala siya at ang iba ay nakikipagkaibigan sa kanya. Aaminin ko na may itsura naman siya at parang matagal na ang tinagal niya dito, pero bakit hindi siya pinapansin at parang hindi siya nag-eexist sa mundong ito? Gaya naman na sabi niya noong isang linggo na hindi siya multo. Ay, letse.