QUENCES POV
Nandito parin si Dindo sa Hospital, hindi pa kase siyang pwedeng lumabas medyo hindi pa siya malakas.
"Quences ko" its Dindo kaya lumapit agad ako sa bed niya.
"Why?" Sabi ko habang sinusuklay ang buhok nito.
"Dito ka lang sa tabi ko"
"Eh, andito lang naman ako" aniya ko
"Hmp, pero iniiwan mo ako minsan" nagtatampong sabi nito.
"Syempre, kase kukuha ako nang mga gamit at mga kailangan ko"
"Pero pwede mo namang ipadala nalang" sabi niya. Ay ang kulit talaga nitong batang ito. Haha
"Dapat kase magpagaling kana"
"Eh, magaling na ako"
"Hindi pa naman eh. Niloloko mo lang ako"
"No! I'm not, magaling na ako" pag pupumilit nito
"Ay basta magpagaling kana" tumango lang ito at pumikit
Pupunta sana ako sa kusina nang magsalita ulit ito.
"Saan ka pupunta?"
"Titignan ko lang kung may stock pa nang pagkain sa kusina" at pumunta na ako, pagtingin ko kunti nalang ito kaya kailangan ko nang bumili. Bumalik ako para magpaalam
"Dindo, punta muna ako sa labas"
"But! Why!?"
"Hey, hush. Bawal ka mastress right? Bibili lang naman ako nang pagkain wala nang stock eh"
"Magpabili ka nalang, ako lang magisa dito"
"Eh, pababantayan nalang kita sa nurse dito. Okay?"
"AYOKO!"
"Dindo wag kang sumigaw" sabi ko
"Basta dito ka lang"
"Hind-"
"Ayoko! Dito ka lang!" Sabi nito at may nakita akong butil nang mga luha sa mga mata nito. Ay iiyak na naman ito, ano ba to?
"Shhh, sige dito nalang ako. Don't cry na" sabi ko at niyakap ito habang hinahagod ang likod nito. Isa ito sa mga bawal sa kanya
"Hmm, d-dito ka lang ah?" Sabi nito
"Opo, tahan na. Tignan mo ang pangit mo na"
"Eh, h-hindi naman*sob* ako pangit eh*sob* iiwan mo na b-ba ako dahil p-pangit na ako?*sob*" ano ba kase ang pinagsasabi ko lumala tuloy ang iyak nito.
"Ofcourse not, hindi kita iiwan. Okay?" Sabi ko at hinalikan ang noo nito.
"Promise?"
"Yes, promise"
___________
Author's note: huhu, pasensya na po talaga 😭
