Μη με αφήσεις !❤

Κεφάλαιο 18

Μεριά Χριστίνας

Αν" Το πουστη! Το παλιομαλακα! Και τι θελει τωρα παλι απο εσενα εεε? Τι θελει Χριστίνα σου ειπε?"

Χρ" Δεν ξερω ρε Αντρέα τι θέλει απο εμενα"

Ήρθε ακόμη πιο κοντά μου και με πειρε αγκαλιά " Ο,τι και να θελει μην ανησυχεις... δε θα τον αφησω να σε πειράξει σύμφωνοι?"

Ενευσα το κεφαλι μου καταφατικα και τοτε με εσφιξε περισσότερο στην αγκαλιά του.

Χρ" Μπορεις να μεινεις αποψε?"

Αν" Φυσικα"

Σηκωθηκα και του εφερα μια φορμα και μια μπλουζα που ειχαν μεινει ως λαφυρα και του τα πήγα. Φορεσα τις πυτζαμες μου και εγω στο μπανιο και αφου ξεβαφτηκα βγηκα στο δωμάτιο.

Ο Αντρέας καθοταν στο κρεβατι και κοιτουσε το κενο. Πρεπει να ηταν πολυ σκεπτικός γιατι δεν με καταλαβε οταν μπηκα.

Έκατσα διπλα του και μονο τοτε γυρισε να με κοιταξει.

Αν" Θες να κοιμηθουμε τωρα?!"

Χρ" Αχαμ!"

Ξαπλωσαμε κατω απο τα παπλώματα και γυρισαμε ωστε να κοιταζομαστε.
Νυσταζα τοσο πολυ που δεν μπορουσα να πω τιποτα εκτος απο ενα ευχαριστω που του ψιθύρισα λιγο πριν παρω εναν γλυκο υπνο.

...

Τον χτυπαω, αλλα δεν μπορω να κανω κατι. Τον νοιωθω να με ακουμπαει σε αποκρυφα σημεια και νοιωθω τοσο φτηνή. Κλαιω και ουρλιαζω οσο μπορω αλλα ματαια. Κανενας δεν ερχεται να με βοηθησει.

Χρ" ΑΣΕ ΜΕ!! ΟΧΙ! ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΟΥ!! ΦΥΓΕ, ΦΥΓΕ!!!"

Αν" Χριστίνα! Χριστίνα ηρεμισε! Ελα εδω ηρεμισε ηταν ενα ονειρο μονο ενταξει?"

Του νευω καταφατικα και αυτος με χωνει στην αγκαλιά του. Ξαναξαπλωνουμε αγκαλια και το μονο που θελω ειναι να βρισκομαι εκει αυτη την στιγμη. Με κανει και ηρεμώ. Ειναι ενας ανθρωπος που με κανει να αισθανομαι ασφάλεια. Την χρειάζομαι αυτη την αίσθηση αυτή την στιγμή.

Μεριά Ιφιγένειας

Εχω φτάσει σπιτι εδω και ωρα και εκει που ειμαι ετοιμη να κοιμηθω ακουω τον ηχο κλησης απο το κινητο μου.

Ιφ" Παρακαλω?"

Θαν" Έτσι να παρακαλάς Φιφακι"

Ιφ" Τι θες 4 τα χαραματα ρε πυροτουβλο?"

Θαν" Εσενα! Χωρις πλακα ειμαι εξω απο το σπίτι σου. Ελα να μου ανοιξεις"

Ιφ" Οχι" ειπα και του το εκλεισα στα μουτρα.