Μη με αφήσεις !❤

Κεφάλαιο 1

Αρ"Κορίτσια εγώ μεθαύριο πρέπει να φυγω"

Ελ"Και γιατί αυτό?"

Ιφ"Ρε Ελ τι ρωτας ?Μεθαύριο δεν κλείνει τα 18 της ?"

Ελ"Αχ ναι!!Συγγνώμη βρε κοριτσάκι μου απλά μου ήρθε κάπως το ότι πρέπει να φυγεις."

Χρ"Μην ανησυχεις θα ερθουμε και εμεις μαζι σου αφου σε 2 εβδομάδες κλείνει η Ιφι τα 18 και σε 1 μηνα εγω. Εσυ μικρούλι, πρεπει να περιμένεις ενα 6μηνο ακόμη."

Ελ"Πριτςςς που θα πάτε να μείνετε εσείς μόνες σας και εγώ θα είμαι εδώ σαν τη καλαμιά στο κάμπο. Θα έρθω και εγώ μαζί σας. Θα ζητήσω από τους γονείς μου να με αφήσουν να έρθω και να το πουν και στην στερημένη (η διευθύντρια του ορφανοτροφείου)."

Αρ"Εντάξει, αλλα πρέπει να βρούμε μέρος να μείνουμε. Εγω δεν έχω βρει κάτι και δεν έχουμε πολυ καιρό μπροστά μας για να βρουμε κατι που θα μας αρεσει και θα μας βολεύει."

Ιφ"Επίσης θα πρέπει να βρούμε και δουλειά για να μπορουμε να ανταπεξέλθουμε στην ζωη που μας περιμένει από εδω και στο εξής."

Ελ"Λοιπόν, για το σπιτι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας γιατί θα μείνουμε στο σπίτι που εμενα εγω παλιά με τους γονείς μου. Όσο για δουλειές, κάτι θα καταφερουμε να βρούμε. Εξάλλου δεν είμαστε και τίποτα άχρηστες. Δόξα το Θεό, εχει χρειαστεί να δουλέψουμε άπειρες φορές. Θυμαστε τότε που μοιράζαμε φυλλάδια απο πιτσαρίες απο πόρτα σε πόρτα, γιατι θελαμε να βοηθήσουμε την Αριάδνη να αγοράσει καβαλετα, χρώματα,πινέλα και τελικα καταλήξαμε όλες στο κρεβάτι για ολόκληρη την εβδομάδα."

Αρ" Ή τότε που πουλούσαμε χαρτομάντιλα και ότι άλλο βρίσκαμε για να αγοράσουμε στην Ιφι την κιθάρα που είχε δει σε μία βιτρίνα και τελικά κατέληξε η Ελ με σπασμένο πόδι στο νοσοκομείο και έτσι έχασε και τους αγώνες της χρονιάς."

Ιφ" Κορίτσια, σας αγαπώ πολύ"

Ελ" Και εμείς σε αγαπάμε ρε χαζό"

Αρ" Είστε οι καλύτερες κολλητές που θα μπορούσα να έχω διαλέξει"

Χρ" Ομαδικη αγκαλιά !!!!!"
Ολες αγκαλιαστήκαμε και μετά απο λίγο πεταχτηκα εγώ καθως πεινούσα
"Να σας πω δεν παμε να φαμε τωρα γιατι εχω πεθανει της πεινας "

Ιφ" Ναι παμε γιατι και εγω πειναω"

Σε δυο μερες ηταν τα γεννεθλια της Αριάδνης και εμεις ακομη δεν ειχαμε ετοιμασει τιποτα. Ειχαμε λιγο χρόνο στη διάθεσή μας αλλά θα τα καταφερναμε. Τελικα επειδη ηταν Μάιος και εκανε καλό καιρό αποφασίσαμε να της διοργανώσουμε ενα beach party με φωτιά, φαναράκια και ολους μας τους φιλους. Ως προφαση για να παμε εως εκει της ειπαμε πως θα πηγαίναμε για φαγητο κοντα στη θαλασσα, για να γιορτάσουμε τα γενέθλιά της.Απο τη μια χαρηκε που την θυμηθήκαμε αλλα απο την άλλη έβλεπες πως στεναχωριωταν που τα 18 της γεννεθλια δεν θα ήταν κάτι το ξεχωριστό. Ολες βαλαμε τα καλά μας, βαφτήκαμε, φτιάξαμε τα μαλλιά μας και στο τελος ημασταν καπως έτσι.