Μη με αφήσεις !❤

Κεφάλαιο 6

Χρ" Οχι ευχαριστω πολυ. Προτιμώ να παω μονη μου." ειπα ενω τα λογια μου εσταζαν ειρωνια

Αν" Δεν θα το συζητήσω πολυ μαζι σου κοριτσακι. Ελα ΤΩΡΑ!!!"

Άρης" Χριστίνα πήγαινε μαζι του. Θες να μου δωσεις και το τηλεφωνο σου να σιγουρευτώ μετα πως εφτασες καλα και να μην χαθουμε..? "

Χρ" Ναι φυσικα γραψε 694..... "

Αν" Τι θα γινει θα σε περιμενω πολυ ωρα ακομη"

Χρ" Αρη σε ευχαριστω πολυ για οτι εκανες για εμενα θα τα πουμε και θα σου πω και ακριβως για ποιο λογο κατεληξα σε αυτη την κατασταση." του ειπα και τον αγκαλιασα

Άρης" Θα σε παρω αυριο τηλέφωνο να βρεθουμε"

Χρ" Ενταξει θα τα πουμε. Χάρηκα Φίλιππε."

Φ" Επίσης Χριστινακι" ειπε και μου εκλεισε το ματι 😉

Αν" Τι θα γινει ρε δε παει σε πολεμο και εσυ ελα να τελειώνουμε. Εχω και αλλες δουλειες."

Χρ" Καλα καλα ηρεμισε λιγο. Δεν σε υποχρεωσα εγω να με παρεις."

Αν" Αν συνεχισεις να μιλας πραγματικα θα σου βαλω φίμωτρο"

Αρχισα να περπαταω με το ζορι προς τα εκει που πηγαινε και εκεινος και σε καποια στιγμη εβγαλα εναν ηχο πονου.

Αυτος παραδόξως γυρισε και με κοιταξε και ηρθε κοντα μου. Εβαλε τα χερια του γυρω μου σαν να με αγκαλιαζει και με.σηκωσε στον αερα ενω παραλληλα περπατουσε προς το αυτοκινητο.

Αν και ηταν αγνωστος δεν τον φοβομουν και παλι καλα που με πηρε αγκαλια γιατι τα ποδια μου σιγουρα δεν θα με αντεχαν για πολυ ακομη.

Φτασαμε καπου και τοτε ειδα ενα υπεροχο αυτοκινητο μπροστα μου. Με αφησε κατω και ήμουν μπροστά απο την πορτα του συνοδηγού. Μπηκα μεσα και εβγαλα αμεσως τα παπούτσια μου.

Ο Ανδρέας με κοιτουσε περιεργα, αφου νομιζω πως ειδε τις πληγες μου.

Αν" Θες να μου πεις πως το εκανες αυτο πάλι?" μου ειπε δειχνοντας τα ποδια μου

Χρ" Μπορω να σου πω πως το εκανα μη έχοντας άλλη επιλογη"

Αν" Τι εννοείς? Σε πείραξε καποιος?"

Χρ" Δεν εχει σημασια πια"

Αν" Οταν σε ρωταω κατι θα μου απαντας. Πες μου τι ακριβως εγινε "

Χρ" Δεν θελω να σου πω. Δεν πιστευω πως σε ενδιαφέρει και πολύ"

Αν" Καλαααα... " ειπε με ενα χαμογελο στα χειλη αλλα και λιγο νευριασμενος