Μη με αφήσεις !❤

Κεφάλαιο 13

Μερια Ελ

Ειμαι στο σπιτι με την Χριστίνα ενω η Αριάδνη εχει βγει μια βόλτα με τον Παύλο.

Ξαφνικα χτυπαει το κουδουνι και πηγαινω να ανοιξω την πορτα. Εκει βλεπω τον Νικο να περιμενει και οταν με βλεπει αμεσως με κοιταει σαν να απολογείται.

Εχουμε να μιλησουμε απο εκεινο το βραδυ και δεν ξερω, αλλα νοιωθω λιγο αβολα να το συζητήσω.

Ελ" Καλημέρα Νίκο" λεω και του χαμογελαω " περνα μεσα"

Ν" Ναι ευχαριστώ!"

Μπαινει μεσα και πηγαινουμε στην κουζινα. Η Χριστίνα τον χαιρεταει και παει πανω για να μας αφησει να μιλήσουμε.

Ν" Να ξερεις Ελ ηθελα να σου ζητησω συγγνώμη για οτι εχει γινει. Απλα τοσα χρονια μου αρεσεις και επρεπε καποια στιγμη να σου το πω. Εεε ηπια λιγο παραπανω και βρηκα το θάρρος. Εν παση περίπτωση δεν θελω να σου ζητησω να με δεχτεις για κάτι παραπανω απλα θελω να το σκεφτείς"

Ειχα μεινει παγωτο και τον κοιτουσε με το στομα μου ορθανοιχτο. Εγω περιμενα να ερθει να μου ζητήσει συγγνώμη και να τελειωσει εκει το θεμα αλλα αυτος επιμένει κι' ολας.

Αρχισα να καθαριζω τον παγκο απο νευρικοτητα και για να μην τον κοιταξω. Καταλαθως ομως του πέταξα τον καφε πανω στον καβαλο του και στον θώρακα του.

Ελ" Ιιιιι! Χιλια συγγνώμη Νικο. Περιμενε να σου φερ ω ενα λεπτακι αλλα ρουχα."

Πηγα πανω και πηρα κατι ρουχα που ειχαμε ως 'λαφυρα'. Ημουν στην αρχη της σκαλας οταν ακουσα κατι ουρλιαχτα απο κατω.

Έτρεξα και ειδα την Ιφιγένεια να ουρλιζει και να εχει κλείσει τα ματια της. Ειδα προς τα που κοιτουσε και τσιριξα και εγω με το θεαμα.

Ο Νίκος γυμνος να εχει βαλει τα χερια του μπροστα απο το σημειο του. Του πεταξα τα ρουχα και γυρισα πλατη μεχρι να ντυθει. Οταν τελείωσε πηγα κοντα του και του εχωσα μια σφαλιαρα.

Ελ" Πας καλα παιδακι μου.!!! Αυτο το έχεις ως συνηθειο ή ετυχε σημερα.?"

Ν" Εεε δεν περιμενα να ερθει και να με δει αυτη"

Ελ" Ααα και ποιος δηλαδη περιμενες να σε δει? Να το κανονισουμε για την επομενη φορα"

Ν" Νομιζω πως θα ηταν καλύτερα να τα πούμε μία άλλη μέρα;"

Ελ" Ααα!! Λες εεε? Μονο προσεχε την αμφιεση σου την αλλη φορα σε παρακαλω πολυ"