DREAM CATCHER(on-editing)

Chapter 4

>>>Goodbye and Sorry<<<

Michico's POV.

"Good morning my Princess!" Bati sa akin ni Umma nang mapansin niya ang aking presensya mula sa kanyang likuran. Sayang gugulatin ko pa man sana sya.

"Good morning din Umma!" Pabalik na bati ko din habang nakapout kainis kasi eh ang lakas talaga niyang makiramdam sa paligid minsan tuloy iniisip ko may powers sya hmp!

"Bukas na ang first day mo sa bagong school mo" pagpapaalala sa akin ni Umma. Oo nga noh bukas na pala iyon yieehh excited na ako.

"Yes Umma ngayong araw na nga po pala ang last day ko po sa NHS" Nakangiting sambit ko kay Umma dahil until now para parin akong nakalutang sa alapaap kapag naaalala ko na sa MCU na ako mag-aaral.

"Kaya nga, nagpaalam ka na ba sa mga classmates at mga kaibigan mo?" nag-aalalang tanong ni Umma. Myghad hindi pa nga  pala ako nakakapagpaalam. Hindi ko rin naman nasabi sa kanila na nagtake ako nang exam doon>_< Paano na? Baka magalit sila sakin huhuhu nangako pa naman kami na walang lihiman peks man.

"Yun nga po eh ngayon pa lang po ako magpapaalam" sabi ko kay Umma habang hinihimas ang batok ko. Hindi naman sa masakit yung batok ko sadyang nakasanayan ko na iyon kapag nalulungkot ako o kaya naman kinakabahan.

"Naku anak! Bakit ngayon lang? Bukas na kaya agad ang alis mo." Hysterical na tugon ni Umma kaya kinabahan ako lalo, feeling ko tuloy end of the world na chos.

"Natatakot po kasi ako baka hindi nila ako pansinin kung nalaman po nila ng mas maaga. Baka rin po sabihin nila na hindi ako tumupad sa usapan namin na walang iwanan" sabi ko naman dahil totoo naman hindi ko kasi alam kung paano magpapaalam sa kanila na magte-take ako nang exam sa MCU tyaka kahapon ko lang din nalaman na pumasa ako. Malay ko bang makakapasa talaga ako akala ko kasi hindi eh kaya hindi ko nalang sinabi.

"Good luck anak, susuportahan ko lahat nang gagawin mo at nandito lang ako kung ano man ang mangyari" nakangiting sabi ni Umma na ikinagaan nang loob ko kaya isang mahigpit na yakap naman ang iginanti ko bilang pasasalamat. Hindi ko talaga alam ang gagawin ko kung sakaling wala si umma baka ikamatay ko pa.

"Sige Umma thank you po! Uuna na po ako" pagpapaalam ko sabay bitaw kay Umma.

"Hindi ka man lang ba magbebreakfast?" nag-aalalang tanong ni Umma kaya napabuntong hininga na lang ako dahil wala na akong ganang kumain dahil sa pinag-usapan namin kanina lang.

"Ah eto na lang pong sandwich"
Sabi ko kay Umma sabay kuha nang sandwich at ngumiti na lang ako para hindi siya mag-alala saakin.