"Macera, nerdesin lan, gelsene" diye anıran abime tam bağıracaktım ki odamın kapısını açmasıyla elimdeki kitabı yırtarcasına alması bir oldu. "Hayvanlık yapmasana kitabı yırtıyordun öküz herif"dedim. "nerdesin lan. İki saattir sana bağrıyom niye cevap vermiyon. Yoksa biriylemi mesajlaşıyordun. ver lan şu telefonu" Ne alaka? nerden çıktı şimdi? hem zaten sevgilim olsa sana söylermiyim lan? yanımda erkek birini görsen dövüyon. Bi keresinde babamı dövüyodun abiii. bazen babamı dövüp dövmediğinden şüpheleniyorum o derece yani. "Sana diyom cevap versene bana" diye çemkirdi. Aovv. Sanırım sabrı taştı. Ne kadar tersleme istesemde göt yemiyo tabii. "Abimmm, canım benim.Özür dilerim.Duymadım seni.Kitaba dalmışım. Hem beni bu kadar yakışıklı bi abim varken ben senin üstüne gül koklar mıyım? Söyleyin bakıyım ne istemiştiniz benden beyfendi" biraz tatlılık yapıp gözlerimi de bir keç kez kırpıştırım. Yumuşamıştı. "Bana para ver. Aruna'yla sinemaya gitcez." gözlerim fal taşı gibi açıldı. Aruna. Hani şu kas yığını Aruna. Göklerin efendisi Aruna. Daşşş Aruna. Ben ölüyom galiba. "dur kızım ölme. git abini ikna et" "yapabilirsin goçum benim biz sana güveniyoruz." yanımdaki melek ve şeytan birbirlerini desteklerken bende abimi ikna etmeye çalıştım.
"Lütfeeeeeeeeeeeeeen abi, nolur abiiiiiiiiiiiim, ben de geliyim nolcak kiiii? Hem canım sıkılıyordu. Abi lütfeeeeeeeeeeeeen" o kadar yalvarmadan sonra git lütfüyle evlen gibi bi espiri yaptı ve hazırlanmam için 15 dakika verdi.
Ölmek üzereyim inanabiliyo musunuz okulun en popi çocuğuyla sinemaya gidiyorummmm. Bana Mahmut Tuncer'i getirin halay çekmek istiyorum.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
MY LİFE...
Ficção AdolescenteTam bornozumu çıkartacaktım ki Aruna'nın sesini duydum. "Tuğtekin, nerdesin be abi" ve benim kapım açılır. Tabii ben bu sırada gözlerimi kapatıp çığlığı bastım. Bİ dakka ben niye gözlerimi kapatıyorum ki? Gözlerimi açtığımda morarmış bi Aruna gördüm...
