Behind Crimson Scarlet

Chapter 2: Got What it Takes?

Tahimik na nakahiga sa kanyang simpleng kama ang dalagang si Jhima, habang nakangusong tumitingala sa bintana ng kanyang kwarto.

Maigi nitong pinagmamasdan ang palubog na sikat ng araw mula sa malayo, habang napapagitnaan ng dalawang magkatabing bukid.

She rolled over her bed. Walang gana siyang napangiwi at hinawakan ang pin mula sa kanyang buhok upang ito ay ayusin. Kanina pa siya nabobored mula sa kanyang kama, ramdam na rin niya ang pagka-inip na namumutaytay mula sa kanyang buong katawan.

"This isn't working." Wika ng dalaga sa kanyang sarili. Bumangon siya mula sa kanyang pagkakahiga at agad nagtungo sa pintuan ng kanyang kwarto upang lumabas. Napagdesisyunan nalang muna ng dalagang magmuni-muni habang eneenjoy ang mahalimuyak na gawi ng gabi.

She gazed at the stars while cudling herself from a soft warm hug. Napapikit pa siya nang mataimtim habang nilalasap ang malamig na simoy ng hanging bumabaybay sa sulok ng gabi.

Wala nang masyadong tao. Kakaunti nalang din ang mga naglalakad mula rito, at maging imahe ng kahit na anong hayop ay wala narin siyang makita pa. Hudyat ito na talagang malapit na ngang dumalaw ang gabi. She sighed, and thought about something, gazing her iris on the silvering night. Napangisi ang dalaga sa kanyang naisip. Siguro hindi naman masama kung mag-iikot-ikot lang muna siya sa labas, diba?

Napatingin siya muli sa buong paligid ng kanilang bahay. Wala roon ang kuya niya. Walang dudang nambababae nanaman ito!

Jhima took a deep breath before climbing out of the gate. Pinagpag niya muna ang kanyang damit. She walked around the neighborhood in a peace of silence with her hands inside her hoody pockets. It's been a long time since she got out of the house. Minsan kasi, ayaw siyang palabasin ng kanyang kuya dahil daw sa maraming mga loko-lokong tambay na gumagala-gala. But now, she can finally call this moment a taste of freedom!

-------

She was so busy gazing at the stars up high, as they twinkle so bright through the shivering moonlight. One step ahead and her shoes started to fight when another sight of a young girl bumped through her way. Not knowing about her passing existence, the two girls both fell onto the ground.

Mariing napahawak sa kanyang noo ang dalaga, habang kanya itong hinihimas-himas.

"I didn't see that coming!" Wika ni Jhima. She looked at the other girl's face infront of her with the same expression she was having. "A--Ayos ka lang? Uh, pasensya na po kayo, ah. Hi--hindi ko sinasadya! Hindi kasi ako nakatingin sa dinadaanan ko eh." Paghingi ng patawad ni Jhima sa babaeng nakabungguan niya.

"Hindi. O--Okay lang. Kasalanan ko rin naman kasi eh, masyado akong nahumaling sa mga bituin. Kaya----This happens." Wika naman nung dalaga habang tinutulungan siya ni Jhima na makatayo.

May halong pagtataka na tinitigan ni Jhima ang babae mula ulo hanggang paa.

"It's funny how the world could be so small? Hindi naman sa adik ako sa 'The Walking Dead', but this girl looks more like Emily Kinney, or also known as Beth Greene, to be exact. If you're an avid fan of TWD or FTWD, then you'll get what I mean." Ang sabi ng dalagang si Jhima sa kanyang isipan.

The girl has wavy blond hair, but what makes her appearance more interesting is that, her eyes has two different colors! One eye has an aqua blue tint in it na parang baby-blue. And the other one has the color of a lovely emerald.