Vampire secret

Hoofdstuk 10 EXTRA LANG!

POV Jana

 "wat is dan je idee?"

"we gaan gewoon weg. en als we Jonas hebben gevonden bellen we ons ouders en weggen we dat we uit de handen van de ontvoerders kunnen ontsnapt zijn."

"en wat met Jason en Stefan?"

"ik en Jonas kunnen we gewoon te voet naar huis."

"dat is dan geregeld. maar waar is het ergens?"

ik en Lena kijken naar Stefan. hij moet heel hard nadenken.

"ergens in Frankrijk, maar ik weet nietmeer precies waar."

"weet je nog of het in het noorden of het zuiden ligt?"

"neen, maar het staat vast wel ergens in die boeken van Jonas."

we gaan de boekenkamer. er liggen we zo een duizend boeken. Jonas zou weten in welk boek hij moet kijken. we doorbladen zeker 50 boeken, maar niet gevonden. ik kijk naar de klok. het is 8 uur.

"ACHT UUR! ik moest al lang thuis zijn. mijn ouders gaan zich afvragen waarom ik niet in mijn bed lig."

ik ren naar buiten. als ik even omkijk zie ik Lena ook naar huis rennen. wat moet ik zeggen tegen mijn ouders? die gaan kweet niet hoe ongerust zij. ik had een idee. ik loop naar de voordeur en bel aan. papa doet de deur open.

"waar was jij! we waren ongerust hoor!"

"voelde me vanmorgen niet zo goed. dus ik ben een frisse neus gaan halen."

"laat de volgende keer wel een briefje achter."

ik stap naar binnen. ik vertel hetzelfde verhaal tegen mama.

"je ziet wel nog een beetje bleek. blijf vandaag maar thuis. ik en papa blijven wel niet thuis. we hebben het allebei super druk. maar bel gerust als er iets is. we zijn rond een uur of 4 terug."

mama duwt me in de zetelen legt een warm deken over mij. daarna belt ze naar school dat ik niet kom. als ze weg zijn wacht ik nog 5 minuten en ik doe mijn schoenen aan. ik ga naar buiten en ren naar Stefan. ik bel aan, maar niemand doet open. ik loop om het huis en kijk door de ramen. ik zie niemand. waar zou die heen zijn? opeens wordt er een hand op mijn mond gedrukt. ik probeer me los te vringen, maar hij/zij is veel te sterk.

"jij bent het maar."

de persoon laat los en ik draai me om. het is Stefan.

"je liet me schrikken. waarom deed je dit?"

"sorry, ik dacht dat je een van Bjorn's handlangers was. ik voel me gewoon nietmeer veilig na dit hele gebeuren."

"heb je al gevonden waar we naartoe moeten?"

"neen, maar ik zit nu in een boek te zoeken over de sterfplaats. moet jij niet op school zijn?"

ik leg alles uit wat er deze morgen gebeurt is.

"maar ik moet er nu wel voor zorgen dat ik voor 4 uur terug ben. anders zwaait er wat."

ik en Stefan lopen naar binnen. hij laat mij het boek zijn. ik kijk verder in de hoop boeken of er nog zo een soort boek ligt. na 5 minuten zoeken vind ik een deel 2 van het boek waar Stefan in bezich is. we zoeken nog heel lang. we lezen lettertje voor lettertje zodat we het zeker niet overslaan. de boeken zijn wel saai. hoe kan Jonas dit nu graag lezen? ik kijk op de klok en zie dat het 5 over 3 is.

"ik ga al naar huis, voor als mijn ouders vroeger thuiskomen. mag ik het boek meenemen?"

"tuurlijk."

ik ren zo snel mogelijk naar huis. ik begin direct verder te zoeken. als ik de deur open hoor gaan verstop ik het boek snel tussen de zetel.

"Ben thuis! voel je je al wat beter? je ziet nog altijd bleek. ik bel wel naar de dokter."

"NEEN, hoeft niet! ik voel me al veel beter. ik ga gewoon gaan slapen en ik voel me morgenvroeg vast al veel beter."

ik neem het boek en verstop het achter mijn rug. nog voor mijn Mama iets kan zeggen ben ik boven. ik zoek verder in het boek. om een uur of 6 hoor ik iemand naar boven komen. ik doe snel alsof ik slaap. ik hoor de deur opengaan.

"die moet geen eten meer hebben."

ze doet mijn deur weer dicht en gaat terug naar beneden. ik begin wel honger te kregen. het is lang geleden dat ik nog iets gegeten heb. ik zoek verder in het boek. om een uur of 10 heb ik het uit, maar niets gevonden. ik hoor mijn ouders naar boven gaan. ik hoor dat er iemand richting mijn Kamer komt. snel doe ik weer of ik slaap. de deur gaat open en 5 seconden nadien weer dicht. ik wacht nog 5 minuten tot ik mijn begint te snurken. precies een olifant. ik klim uit het raam. dan denk ik eraan dat ik het boek vergeten ben. ik ga snel weer terug binnen langs het raam en ga terug naar buiten. ik loop snel naar Stefan.Onderweg drink ik nog bloed van een zwerver. Lena doet de deur open.

"Stefan heeft het gevonden!"

ik en Lena lopen naar de boekenkamer.

"ik heb het gevonden! het is ergens in Parijs, dicht bij de Eifeltoren."

ik leg mijn boek terug bij de rest.

"hoe gaan we nu zo onopvallend mogelijk vertrekken naar Parijs?"

we denken allemaal na. ik zie in Stefan's ogen dat hij een idee heeft.

"jullie doen gewoon of jullie naar school gaan. maar in plaats daarvan komen jullie bij mij. in jullie boekentas stoppen jullie dan de spullen die jullie nodig hebben."

"schitterend idee!"

ik besluit om naar huis te gaan en mijn spullen te pakken. mijn boeken stop ik in mijn kast. il neem voldoende kleren mee, extra paar schoenen, ... (vul zelf verder aan)en een foto van mijn familie. ik kijk op de klok en zie dat het ver tijd is om op te staan. ik kruip terug in bed. nog geen 30 seconden later gaat de deur al open en komt Jarne me wakker maken. ik ga naar beneden. ik ga aan tafel zitten. ik ga aan tafel zitten. ik besluit om mijn boterhammen gewoon in mijn mond te steken en ze in de wc uitspugen als niemand het ziet. ik sta juist recht van tafel als Mama de keuken binnenkomt met mijn boekentas.

"waarom zitten er kleren in je tas?"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

wat moet Jana nu doen? haar ouders gaan haar nooit laten gaan.

zoals belooft kregen jullie snel een super lang hoofdstuk. en hier is het!

little_reader1998 :p