Chapter 3
Diana’s POV
It’s been a while simula nung nagstay kami dito kila lolo I still don’t have news kila mom and pati narin kila kuya Darren and Darius. Di ko alam kung sadya nila to o ano eh pero sabi kasi ni lolo no signal daw talaga dito sa part ng island and sa may bayan pa daw pwede makapag phone or internet but okay narin kasi di rin masyado napapansin dahil masaya naman kami
Although madalas sila Shaun pumunta sa bayan because of his friends pero minsan kapag swerte may signal naman na umaabot ditto pero di ko lang alam kung bakit di ako kinocontact nila mom and di parin sila pumupunta dito.
I just stayed near the pool and rested on one of the bamboo chairs. This is so relaxing
“Shaun?” May sumigaw boses lalaki and weird kasi ang alam ko lahat sila pumunta sa bayan kasama si Marga eh
Tinanggal ko yung shades ko para Makita kung sino yung nagsalita. Nagulat ako kasi nakatitig pala siya sakin tapos nung tumingin na ako sakanya iniwas na niya yung tingin niya
“Wala sila eh pumunta sila sa bayan” Nakangiti kung sabi sakanya ayaw ko naman maging rude
“Ah sige” Simpleng sagot ni Andrew. Ang tahimik talaga niya and mysterious paano kaya nasama to sa mga kaibigan niya na maiingay?
Umalis na siya papunta siya sa may bandang beach side. Di ko napansin na nakakatitig na pala ako sakanya. His hair is messy color brown, His eyes have the same color as the ocean. His eyes are cold and emotionless right now. His nose is really pointed and he has thin and pinkish lips.
Bigla siyang lumingon kung nasaan ako sa gulat ko napatayo ako kaya umalis nalang ako tapos pumasok sa sala nahihiya ako nakita niya ata na nakatitig ako sakanya
It’s really boring without them. Tapos naiwan ko pang kasama yung cold guy na yun. Parang nagtitipid sa salita eh. Nanood nalang ako ng tv
Naramdaman kong umupo sa tabi ko si Andrew. Feel ko na bored narin siguro to
Third Person’s POV
“Diana right?” Lumingon si Diana sa taong nagsalita
“Yup naalala mo pala” Nakangiti si Diana para hindi masyado maging awkward yung usapan. Ayaw din naman niya agad matapos yung usapan nila dahil bored na siya at walang makausap
“Oo, matagal narin kita nakilala sa party ata ni Shaun nung 11 birthday niya 7 years ago haha and liit mo pa nga nun eh” Andrew remembered the first time he saw Diana wearing her pink dress and her small tiara. Andrew smiled remembering that moment
“You were there? Di ko na kasi maalala yun eh” sinusubuka ni Diana alalahanin pero di niya talaga magawa
“Wag mo na alalahanin” Tumayo na Andrew
Naiwan lang si Diana sa sala sa kakaalala nun kasi nagtaka rin siya wala siyang maalala sa childhood niya. Hindi narin niya pinansin pero ito yung unang pagkakataon na kinausap siya ni Andrew sa ilang lingo nilang magkakasama dito sa isla
Diana’s POV
He’s not really like the other guys I met. He is quiet and hindi magulo. Something in him that interests me. I loved the way he looks at me, it’s cold but you can feel the warmth of his stares.
Andrew is the oldest sa kanilang lahat 20 na siya and he is working already hindi ko lang alam kung ano pero yun yung nakwento sakin ng mga friends ni sean na hindi daw sila lahat nagaaral pa. They met nung mga bata pa sila. Parents nila yung magkakaibigan and kapag may pagkakataon nagkikita kita sila and dati same neighborhood lang sila nakatira tapos nung tumanda na dun nagkahiwahiwalay pero di parin nasira yung friendship nila.
BINABASA MO ANG
You Belong With Me
Fiksi RemajaA story about betrayal of a friend, family and someone you love. What will Diana Castillo do after finding out that all along all of the people around her are lying to her? Will she be able to forgive them? Or will she abandon them and start living...
