-ΕΜΜΟΝΗ-

×Κεφάλαιο 2×

Την επόμενη μέρα, ο άγνωστος άντρας ξύπνησε πρώτος φτιάχνοντας καφέ και κοιτώντας κάθε 1 λεπτό την ώρα.

Για άλλη μια φορά, όσα προβλήματα και αν είχε, κοιμήθηκε καλά ονειρεύοντας την.

Είχε εμμονή μαζί της, δεν ήθελε το κακό της, την παρακολουθούσε για να την προστατέψει . Ένιωθε πως αυτή η γυναίκα χρειαζόταν κάποιον για προστασία, χρειαζοταν φροντίδα και αγάπη. Ήξερε φυσικά ότι ήταν παράνομο αλλά πια ήταν η ζωή του, η καθημερινότητα του..
Δεν μπορούσε να περάσει μια ώρα χωρίς να παρακολουθεί τις κινήσεις της με κάθε τρόπο..

Η ώρα περνούσε και πια ήταν ώρα που Εβίτα ξυπνούσε, εκείνος άρπαξε τα κιάλια του και την έβλεπε που τοποθετούμε το κινητό στο κομοδίνο της. Στη συνέχεια, τέντωσε τα άκρα της και σηκώθηκε να ανοίξει τη μπαλκονόπορτα...

Αμέσως μετά πήγε στο μπάνιο, που εκεί για εκείνον η επαφή χανόταν.

{...}

Έτρεχε για αρκετή ώρα, όμως, για ακόμα ένα πρωί ένιωθε κάτι παράξενο...
Δεν μπορούσε να καταλάβει, οπότε κοιτούσε γύρω της, όλα ήταν φυσιολογικά, τουλάχιστον έτσι θεωρούσε, αφού λίγα μέτρα πίσω της, ο άγνωστος άντρας έτρεχε ακολουθώντας την με ρυθμό σταθερό.

Χαμογελούσε στραβά, οπότε την έβλεπε να γυρνάει και να κοιτάζει με ένα απορημενο βλέμμα.

Είχε προσπαθήσει χιλιάδες φορές να τη προσεγγίσει, όμως κάτι τον σταματούσε λίγο πριν βρεθεί δυο βήματα πίσω της.

Ήταν το παγωμένο βλέμμα της, που φώναζε από μακριά μην με ακουμπάτε, ακόμα και αν ήταν μια αρκετά ελκυστική γυναίκα;

Ήταν το στενάχωρο πρόσωπο που πάντα τον έκανε να αναρωτιέται τι έχει περάσει αυτό το πλάσμα;

Ούτε εκείνος ήξερε...

Ήλπιζε κάποια στιγμή να βρει το θάρρος και να της μιλήσει..

{...}

Όταν πια είχαν τελειώσει το τρέξιμο, η Εβίτα πήρε το δρόμο για το σπίτι της.
Εκεί έκανε μπάνιο, και άρχισε να ετοιμάζεται για τη δουλειά.

Εκείνος έχοντας μάθει κάθε σημείο του σώματος της, αφού το έβλεπε κάθε βράδυ και κάθε πρωί, πρόσεξε ένα κόκκινο σημάδι που είχε στο χέρι της. Αμέσως, οι γροθιές του και τα δόντια του σφίκτηκαν.

"Τι έπαθες, μικρό τέρας; Τι έπαθες; "
έβαζε στο μυαλό του χίλια δυο.

Γινόταν τρελός στην ιδέα κάποιος να την άγγιξε. Ακόμα και αν δεν είχε το δικαίωμα, εκείνος εκνευριζόταν περισσότερο με το να το παρατηρεί.