Unti unting minulat ni Anne ang kanyang mata.
Nagulat sya nang may isang lalaking bata ang nakahiga sa tiyan nya.
Nagising ang bata at kinusot ang mga mata nito.
Anne chuckled. Ang cute daw kasi nung bata.
"Finally. You're awake." Parang isang matandang bata ang kausap ni Anne.
"Who are you?" Tanong ni Anne
"Im your Son." Cool na sagot nang bata at nakapamulsang lumabas sa kwarto.
Sa halip na mairita si Anne sa sagot at akto nang bata natawa sya.
Naisip ni Anne si Zychna parehas na parehas ang ugali.
Pinalibot ni anne ang kanyang mga mata. Alam nya kung kaninong kwarto ito.
Hindi nya makakalimutan lahat nang nangyari dito.
"Gising ka na pala." Boses ito nang lalaki nang lingonin ito ni Anne nakita nya si Von na nakapamulsa at nakasandal sa dingding.
Napangiti si anne nang maalala ang bata kanina. "Sorry nga pala kay Zhafiro pasaway talaga yun." Explain ni Von
"Okay lang. Anak mo ba yon?" Tanong ni Anne.
"Oo."
"Hmm. Kaya pala manang mana sayo eh." Anne chuckled."ilang taon na ba yun? " dagdag tanong nya.
"3."
"Oh. A 3 years old kiddo who acts like a married man." and this time anne laugh so hard.
"Whats? so funny?" Tanong ni von.
"Im just happy. I mean i remember someone because of your kiddo."
"Who?"
"Zychna. That little girl acts like your son." Anne said
"Who is she?".
"Nothing important. Btw, Von i need to go home madami pa akong gagawin." tumayo ako at inayos ang sarili. "Thank you for taking care of me."
"Where are you going?" biglang sulpot nang bata.
"And why are you asking?" Sagot ko
Nagkibit balikat sya. "Just comeback here again." He said like an old man.
"Okay." Sagot ko na para bang nakikipagsalita sa isang kaedad. "i'll go ahead Von. Thank you." nagmamadali kong sinabi at umalis.
