Dark Fighter // OngNiel

*Rozdział 1*

  Czasy Teraźniejsze

- Wiesz Ong, zabijanie Daimonów bez porządnej walki to jak kawa bez kofeiny. To totalny brak przyjemności.

   
    Seongwu wzruszył tylko ramionami na słowa Jaehwan. Siedział w jednej z najlepszych knajp w Seulu, czekając na swoją kolejkę. Rzadko pił alkohol, jednakże wcześniejsza walka z Daimonami go tak zirytowała, że postanowił go trochę zażyć.

    Jaehwan często go irytował. Mimo stawiania rozmów z nim na trzecim miejscu tuż za sokiem pomarańczowym i kobietami, uważał go za dobrego przyjaciela. Czasem rozmowy z nim znaczyły o wiele więcej niż sok pomarańczowy. Jednakże nie tego wieczoru.
   
    - Mówisz jak osoba uzależniona od kofeiny. Chyba zakupię Ci jakiś ekspres do kawy z termosem. W czasie walki będziesz mógł spokojnie ją pić.

- Oh, daj już z tym spokój. Tęsknię za tymi czasami, kiedy Daimony były wyszkolone, a nie tak jak dzisiaj, które uważają, że pistolet to recepta na wszystko.

- Znów zarobiłeś kulki?

- Tak, pięć. Naprawdę brakuje mi tu takich Daimonów jak Dongho. Z chęcią chociaż raz powalczyłbym z kimś, kto wziąłby tę walkę na poważnie.

- Uważaj, o co prosisz, bo możesz to dostać.

- Wiem, wiem.
   
    Ong przeczesał swoje włosy palcami, przyglądając się w oknie przechodzącej grupie ludzi. Kilka kobiet w tym jedna z długimi, czarnymi włosami sięgającymi jej do bioder, a obok niej chłopak w trochę jaśniejszych włosach i czarnej skórze. Z chęcią wbiłby w niego swoje kły... Przesunął językiem po długim zębie. Szedł on dość powoli, uśmiechając się do dziewczyny obok niego. Wu zapragnął częściej widzieć jego uśmiechającą się twarz. Przyglądając mu się tak po drugiej stronie ulicy, w ciemnej uliczce zobaczył coś, a raczej kogoś. Trzy Daimony, które dumnie kroczyły po chodniku, wybierając swoje ofiary.

- Ah, czy chociaż raz w życiu będę mieć trochę spokoju i będę w stanie trochę wypić? Do zobaczenia Jaehwan, muszę się nimi zająć. - wskazał palcem na grupę demonów, wstając od stołu.