1st Article :)
Habang ako'y nagmumuni- muni at di makatulog sa kalagitnaan ng gabi, naalala ko ang nakaraan na kahit kailan ay di ko maalis sa aking isipan dahil siguro ito ang una at kaisa- isang pangyayari na kumabog sa aking puso. At sa tuwing nararanasan ko ang ganito, iniiyak ko na lamang at sinusulat.
Mula nung una kitang nakilala
Di na naalis sa'king alaala
Akala ko'y di maaapektuhan
Ang aking puso pati na isipan.
Bakit ganito ang nadarama ko
Nang ika'y lumisan, puso'y naiwan
Di ko kakayanin ang sakit na 'to
Kung maaari lang ako'y iyong balikan.
Pakiramdam ko'y lagi akong talo
Sa lahat ng bagay di pa nananalo
Lahat ng mahal ko'y iniwan na ko
At wala ng natira sa buhay ko.
Hinihintay ang iyong pagbabalik
Dahil ang puso ko ay nananabik
Sana'y ikaw ay muling makapiling
At wala na akong iba pang hiling.
Yan na lamang ang kinaya ng inta ng ballpen ko at sa wakas tapos na rin ang paghihirap ko dahil pinangako ko sa'king sarili na kapag naubos na ito ay titigilan ko ng kaawaan at di na hahayaang saktan ang aking sarli. Matutulog na ako kaya't nilagay ko na ang aking isinulat sa box na pinaglalagyan ko nito na itinatago ko sa cabinet. Pagbukas ko ng box kung saan nakalagay ang lahat ng sulat na aking ginawa ay may nakita ako...
MAY REFILL PA ANG BALLPEN KO NA NATATABUNAN LAMANG NG MGA SULAT NA AKING GINAWA!
![](https://img.wattpad.com/cover/16571419-288-k476487.jpg)