Take The Picture

3rd click! "the X to my Y"

Nabigla si JB sa nakita niya. Parang gustohin nalang niyang magteleport agad sa bahay niya.

Ang kinasusuklaman niya.

Ang EX niyang gago.

Nag-antay sa lobby.

Wish niya sana na hindi siya nakita. Ngunit,hindi pinagbigyan ng tadhana iyun.

"Jey. I've been texting and calling you,but you don't seem to answer my calls nor text. What's wrong? I thought we made things clear? That-" sabi ng ex ni JB pero hindi nakatapos dahil pinutol niya ang pagsasalita nito at dahil narin alam niya saan ito patungo.

"There's nothing wrong Michael. It's kust that,things got complicated and I don't know what am I gonna do anymore. I always tell myself I'm crazy because I made friends with a guy who broke my heart and even betrayed me.But,I conquer that with positivity that,someday...This pain would be gone.Sooner,but definitely not later." Sabi ni JB at nagwalk-out. Dahil kung hindi,tutulo na ang water works.

"But Jey! I just-!" Sigaw na pahabol kay JB pero tinakpan ni JB ang mga tenga niya ng mga earphones at nakinig ng rock.

Rock music soothes her stress.

Ayaw na ayaw niya ang ipagmukha sa kanya sa personalan na ang EX niya at BFF niya ay ikakasal na. Oo,masakit sa kanya iyun at bumalik na naman ang lahat ng sakit na drinanas niya noon. Ang sakit na binaon niya na hukay. Ayaw niya na sanang maalala si Michael pero,ang hirap palang gawin,madaling sabihin.

Sumakay si JB sa bus dahil wala nang gaanong taxi sa dis'oras ng gabi.

Matagal-tagal ring nakasakay si JB.

Sa pag-upo ni JB sa bus. Agad tumulo ang pinipigilan na luha niya.

"PAKSHET ANG SAKIT! Bakit hindi mo matanggap JB na para talaga sa isa't isa sina Michael at Michelle?! Hindi ba maintindihan ng utak mo at nagbigay ng wrong signals sa puso mo? Ano ba yan JB! Dapat pinagtatawanan mo sila ngayon! Dapat masaya ka para sa kanila!" Malapit na pasigaw na sabi ni JB. Habang buhos ng buhos ang luha niya. Napahagulgul siya nung pagkatapos ng rock na pinakikinggan niya ay theme song nila noon ang nagplay.

Walang pakialam si JB sa mga tao sa bus. Wala siyang pakialam kung tinitignan man siya ng mga tao,kaunti lang naman ito at hindi naman siya nito kilala.

Subalit,ang hindi niya alam...

Pinagvideo na siya ng mga tao. Sa pinaggagawa niya. Sa pagtatantrums niya.

Lumaan ang ilang oras,hindi parin tumigil sa pag-iyak niya. Ang water works sa mga mata niya.

Pero sumaya siya ng konti at dumating na siya sa destinasyon niya. Ang only comfort place niya.

Ang bahay niya.

Ilang lakad lang ito palayo sa bus stop at nandoon na siya.

Pagkatigil ng bus ay agad siyang tumayo. Hindi nga niya pinatuloy ang sasabihin ng lalaki.

"Sinong ba-!" Putol na sabi ng lalaki.

Sa pagkalabas niya. Huminga siya ng malalim. She let fresh air or oxygen perhaps,travel through her nose down to her lungs.

She was at peace. She recalled the moment when she faced her ex. It was as if she was a fish on dry land. She couldn't breath. But despite that,she faced him like no guppy but a hungry shark that is ready to bite.

At that time. Natatakot talaga siya. Baka mapaiyak lang siya sa harapan ng ex niya at sasabihin nitong hindi siya naka-move on at weak siya.

Ayaw niyang magbigay ng wrong signals sa ex niya.