The Devilous Twin

30. Hiking ( pt. 2 )

Bianca's POV

Sheeeeeettt! Kanina pa ako nalalaglag, kanina pa din ako pabalik balik. Masakit na 'yung katawan ko. Ano ba naman kasi itong naisip na Arianna. Kagigil bes! Kagigil! Ikaw kayang nasa may one fourth ka na ng bundok mali lang 'yung natapakan mo, balik ka sa simula. Di'ba kagigil siya?!

"Bilisan niyo!" Hinihingal na sigaw ni Arianna na nasa kalahati na ang naakyat. Palibhasa, hindi kasi aiya nahuhulog. Silang dalawa ni Alexander, sinusubukan naman naming daanan 'yung dinadaanan nila pero nahuhulog kami. Great! Kailan kami matatapos, hayop.

"Hoy! Hintayin niyo ko! Sandali lang! Punyeta!" Sigaw ko nang mapansing malapit na nilang maabutan si Arianna. Punyeta bes! Gigil nila si ako!

Dahan dahan akong umakyat para siguraduhing hindi na ako mahuhulog. Nasa may one- fourth na ako nang mahulog si Jade. Balik na naman siya sa umpisa, kawawa! Itinuloy ko na lang ang ginagawa ko at hindi iniintindi so Jade na nahulog at nahihirapang umakyat. May nakita akong isang kawayan na pwedeng gawing guide sa pag akayat kaya kinuha ko ito at ginawa kong akay. Mas napabilis ang pagakyat lo dahil dito. Nakita ko na ang mga nahihirapan kong kasama. Tatawagin ko sana sila ng mahulog si Tristan. Oh my, my poor friend.

"Guys! Kumuha kayo ng akay niyo, pumutol kayo ng maliit na kahoy tapos gawin niyong akay. Mas mapapabilis kayo sa pag akyat." Sabi ko sakanila at naglakad pauna. Naramdaman ko namang pumutol sila ng mga kahoy ay ginawa ding akay. Sorry mother earth!

NGUNIT kahit na may mga akay na kami ay hindi pa'rin namin maiwasang hindi mahulog lalo na nung nasa may mataas na kaming part. And finally! Nandito na kami sa dulo nagpapahinga. Maya maya lang ay kukuha na ako ng mga pictures, hello! Pang- Instagram para worth it naman ang pagkakahulog namin.

"You should take a picture as a remembrance, maya maya uuwi na tayo." Dinig kong sabi ni Alexander kaya dali dali akong tumayo at kinuha ang cellphone ko. Shit! Ang ganda talaga ng view.

"Jade, let me take you a picture with Alexander. Couple goals." Sabi ko at iniharap sakanila ang camera. Pagkatapos ng tatlong shots ay ako naman ang nagpapicture.

"Damm girl! Photogenic as ever." Humahangang sabi ni Jade. Of course! I was born to be photogenic. Kung hindi lang ako kabilang sa mundong ito, gusto kong maging model pero I know, malapit na, matutupad na din ang wish kong 'yon.

Arianna's POV

I know nalapit na. The war, I mean. Nararamdaman ko na. Isang buwan na lang ang bibilangin at magaganap na ang war na pinakahihintay namin sa loob ng ilang taon.

"Do you think, we will survive that damn war?" Alexander asks.

"I don't know. I'm not that, confident. Kahit na sabihin mong malakas tayo, we can't underestimate our enemy." I answered. And just like that, our conversation died.

"Guys! Tara let's take a groupie!" Ani Bianca. Kaya wala na kaming nagawa kung hindi makipag groupie sa kanila. We're not sure kung magkakasama pa ba kami after that damn war. Malay mo diba? Mamatay ako sa war or maybe isa sa amin.

It's hard. Our parents died. Tapos sa'min pa umaasa ang buong organisasyon. I know we're not minor but heck! Hindi pa namin lubusang alam ni Alexander kung paano magpatakbo ng isang organisasyon kahit ano pang pagtutulungan ang gawin namin. I hope, kung hindi man ako makasurvive, sana walang mabawas sa'min. But I know, that's fucking impossible because its a war. Whether we like it or not, may mamatay.

"Let's go." I said. It's already 5 in the afternoon, bababa pa kami. And I'm already tired. Sapat na siguro ang isa't kalahating oras para makapagpicture sila ng sandamakmak.

"Damn Sis, your killjoy. Kung kailan nage- enjoy akong makipag picture sa kanila saka ka magyaya." Dinig kong sabi ni Alexander, well I don't give a fuck. Maraming magagandang background sa bahay namin sa Sin City, magpicture hanggang sa magsawa sila but not now. I sense something. May nakatingin sa'min. And I don't to be involved in another fight, lalo na't pagod ang mga katawan nila baka hindi na nila kayaning makipaglaban.

"Did you enjoy it? Something's bothering you." Ani Ethan, na bigla na lang sumulpot sa tabi ko.

"Someone's watching us. And trust me, it's fvcking creepy."

"Woah? My cold baby found that 'stalker' creepy?"

"Damn Ethan! Hindi ito ang oras para magbiro. Nararamdaman ko na 'yung nakatingin sa atin since nung lumabas tayo ng bahay."

"Then why you didn't tell me?"

"Because I know, you will cancel this."

"Of course! But it's already done. Wag na nating balikan."

**************

Nang makasakay kami sa sasakyan atsaka lang nawala ang nararamdaman ko. I don't know, kung kalaban ba o kakampi ang nakatingin sa'ming 'yun but I know, malakas siya. Magaling siya magtago. Kung hindi ko lang nararamdaman ang tingin niya ay hindi ko malalaman na may nakatingin sa'min.

Biglan kami napasubsob ng walang sabi sabing pumreno ang sasakyan.

"Are you ok? Damn, bakit ka pumreno?!" Galit na sabi Ethank, kaya hinawakan ko ang kamay nito at tumango.

"May dumaan na naka itim na babae kanina."

"Bilisan mo na! Tangina ang creepy!" Dinig kong sigaw ni Bianca kaya napailing na lang ako.