charpter 7

79 7 0
                                        

??: "Ποιος δεν σε συμπαθει μικρη;" ακουστηκε μια γνωριμη φωνη, και ενιωσα την καυτη ανασα του αγοριου που βρισκονταν μοναχα μερικα εκατοσα πισω μου να καιει τον λαιμο μου. Αυτη του η πραξη με εκανε να ανατριχιασω ολοκληρη.
Ενιωσα δυο γυμνασμενα χερια να με πιανουν απο την μεση και να με τραβανε, ωστε να γυρησω και να αντικρισσω το αγορι που βρισκονταν πισω μου.

Με το αγγιγμα του κοντεψα να τρελαθω, και οχι με την καλη εννοια. Κανω μια μεγαλη προσπαθεια, και γυρναω προς τα πισω, μονο και μονο για να αντικρισω τον...

Μ: " τι στον π-... ΑΛΕΞ??" Φωναξα αρκετα τρομοκτρατημενη, βλεπωντας το αγορι απο το παρτυ μπροστα μου. Ειχα ξεχασει τι ειχε γινει τοτε, μιας και τοσον καιρο το μυαλο μου εκανε διαρκως απαισιοδοξες σκεψεις.

Προσπαθησα να φυγω γρηγορα, τιναζοντας το σωμα μου, ετσι ωστε να βγαλει τα χερια του απο την μεση μου. Ματαια ομως. Τα χερια του δεν κουνηθηκαν ουτε εκατοστο απο 'κει...

Α: "Βλεπω μου εμαθες και το ονομα, ετσι λουλουδακι μου;" Ειπε με ενα ηρωνικο τονο στην φωνη του, κοιταζοντας με καταματα. "Ομως εγω δεν εμαθα ποτε το δικο σου...." συνεχιζει, αφαιρωντας τα χερια του απο το σωμα μου, και τοποθετωντας τα με δυναμη δεξια και αριστερα του κεφαλιου μου, καθως τα στηριζε δυνατα στην επιφανεια των ντουλαπιων στον διαδρομο. Προφανως, σκοπος του ηταν να μην μου δωσει την ευκαιρια να φυγω.

Πλεον ειμουνα μονη. Με το που αρχισε να με ακουμπαει ο Αλεξ, η Αννα εμεινε κοκκαλωμενη. Μερικα δευτερολεπτα τα περασε ετσι, και μολις συνηλθε αρχισε να τρεχει προς μια κατευθυνση του διαδρομου, φωναζωντας οτι θα ψαξει βοηθεια.

Δεν την κατηγορω που εφυγε μολις με ειδε σε πιθανο κινδυνο. Αντιθετως, χαιρομαι. Αμα εμενε εδω δεν θα ειχε και μεγαλη διαφορα. Το πολυ πολυ αμα του αντιστεκοταν και αυτη, να ετρωγε ενα γερο χαστουκι απο τον Αλεξ. Ετσι, το θεωρουσα προτιμοτερο να με αφησει για μερικα λεπτα μονη μου, να με βασανιζει το ζωον, μεχρι να βρει καποιον αξιο για να βοηθησει.

Μ: "Τι θες ρε;" ρωταω αποτομα και κοφτα, κοιταζοντας τον με μισος και αηδια.

Α: "Ωω μα εσενα γλυκια μου. Προφανες δεν ειναι;" Ρωταει υποτιθεμενα γλυκα, και μετακινησε το ενα του χερι στο μαγουλο μου.

Βαζοντας την τεραστια παλαμη του να σκεπαζει το μισο δερμα του προσωπου μου, αρχισε να χαιδευει με κυκλικες κινησεις το μαγουλο μου.

Never Be the SameTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang