Cafe Universe || Sekai

İlk Kavga

Okurken zevk almanız dileği ile! 🥰

• • •

"Geçen gün ne dediğini hatırlıyor musun?!"

Cümlesini bitirirken sinirle evin kapısını kapattı.

Jongin çok sinirliydi.

Benim de ondan yana kalır yanım yoktu gerçi.

Ben sinirliyken yalnız kalmaya alışkındım ve Jongin'in beni yalnız bırakmaya da rahat bırakmaya da niyeti yoktu.

Sorusunu cevaplamak yerine mutfağa yöneldim.

"Sana diyorum Sehun? Ne o yoksa hatırlamıyor musun? Benim hatırlatmamı ister misin?"

Ben ondan uzağa gitmeye çalıştıkça yanıma geliyordu.

"Kutlama gecesinin sonunda daha da aşka gelelim demiştin hani ama biz aşka gelmeyi bırak neredeyse karakola gidiyorduk!"

Elbette ne dediğimi iyi hatırlıyordum ama konuşmak istemiyordum. Keşke bunu Jongin de anlasaydı.

Duymamazlıktan gelerek buzdolabına yöneldim. Kapağını açtıktan sonra hızlıca göz gezdirip içerisinden şişe su aldım.

Ben daha ne olduğunu kavrayamadan şişe parmaklarımın arasından kayıp yere düşmüştü.

Bakışlarımı yerdeki cam kırıklarından ayırıp Jongin'in gözlerine çevirdim.

Kaşları çatık bir şekilde bakıyordu bana.

Bu hoşuma gitmemişti.

"Çekil, şunları temizleyeyim."

"Sence sorunumuz şuan bu mu?"

Tekrardan duymamazlıktan geldim. Tam eğilecekken Jongin kolumu sertçe kavradı.

"Beni dinle artık!"

"Kolumu bırak Jongin."

Sesim, hissettiğimin aksine şaşırtıcı bir şekilde sakindi.

"Saçma davrandığını biliyorsun değil mi? O yüzden böylesin!"

"Jongin, bırak!"

Sesim daha sert çıkmıştı ve ben oluşan ortamdan git gide rahatsızlık duyuyordum.

"Hiçbir şey yokken kavga çıkarttın! Sana inanamıyorum Sehun!"

Elimi Jongin'in elinin üzerine koydum ve sertçe çektim.

Bu gece burada kalmak istemiyordum. Kalamazdım.

Canımın yanacak olmasını önemsemeden camların üzerine basıp oturma odasına geçtim.

Hissettiğim sızıyla alt dudağımı hafifçe ısırdım.

"Ben gidiyorum."

"Hayır gitmiyorsun. Konuşacağız Sehun."

Arkamdan gelen Jongin'e döndüm.