Uzun yıllar yaşadığım odamı, evimi, mahallemi bırakıp başka yere taşınıyorduk babamla. Annem beni doğurduktan 1 ay sonra ölmüştü. Annesizliğe alışmış, babama ise bağlanmıştım. Bana tek başına babalık yapmıştı. Hiçbir zaman beni sevgisinden mahrum bırakmamıştı. Babam bir polisti ve bende baba mesleği olarak polisliği seçmiştim. Ama erkek gibi bir görüntüm vardı ve bu benim gizli kimliğimdi. İşim için...
"Deniz hadi babacım, seni bekliyorum." babamı daha fazla bekletmemek için sırt çantamı sırtıma takıp, aşağıya indim.
"Geldim baba, her şey tamam mı?" son kez oturma odasında göz gezdirdim. Her şey toparlanmıştı, duvarda asılı olan aile tablomuz tek kalmıştı. Tabloya yaklaşıp, çivisinden çıkarıp kucağıma aldım. Ben daha 5 günlükmüşüm bu resimde, annem sanki hissetmişte o zamanlar babamı zor ikna ederek bu resmî çekilmişiz. Sonrası amansız bir kaza ile annem aramızdan ayrılmış.
Gözlerime dolan yaşları geri gönderip babama baktım. "Yakışıklı yeni maceralara hazır mısın?" göz kırpmayıda ihmal etmemiştim. Yanına yaklaşıp bir öpücük bıraktım yanaklarına.
"Benim prensesim hazırsa ben her zaman hazırım. Gidelim ve kafalarını ezelim suçluların." ona gülümseyip odadan çıktım. Bahçemize son kez bakıp arabaya bindim. Gideceğimiz mahalle suçluların bol olduğu, uyuşturu ticaretinin yuvası haline gelen ve cinayetlerin hiç bitmediği bir yermiş. Ben; babamın oğlu olarak yaşamımı orada sürdüreceğim. Bir kadın olduğumu kimsenin bilmemesi gerekiyor.
Gizli görev: Suçluları yakala!!
Son kez evime, evimize bakıp çıktık mahallemizden. 1 saat gibi kısa yoldan sonra Sayan mahallesine varmıştık. Mahalle oldukça kirli, ortamda pis bir koku hakimdi ve insanlar bize bakıyordu. Bakkalın hemen yanında gençler oturmuş, kendi aralarında muhabbet ediyorlardı, ta ki bizi fark edene kadar. Aralarında en göze çarpan iri yarı adam bize doğru ilerlemeye başladı.
"Mahallemize hoşgeldiniz, ben Yiğit" babamın elindeki kartondan ağır olanı aldı, isminin yiğit olduğunu öğrendiğim adam . "Hoşbulduk Yiğit ben Haldun" dedi babam, daha sonra beni işaret ederek gösterdi "bu da oğlum Deniz" alışmıştım babamın beni oğlum diye çağırmasına. Ve bende alışmıştım erkek gibi dolaşmaya, ama ara sıra saçlarımın uzun olduğu dönemleri özlemiyor değildim.
Yiğit elini uzatarak "Memnun oldum yakışıklı" cılız bedenim beni kızdan daha çok ergen bir erkek gibi göstermiş olmalı ki, anlaşılan bana abilik yapmak gibi bir arzusu oluşmuş ve çok yakın davranmıştı.
"Merhaba ben de memnun oldum yakışıklı" sesim sonlara doğru bana "yakışlı" dediği gibi taklit etmiştim. Bu davranış babam tarafından öksürükle uyarılmış, Yiğit tarafından başım okşanmıştı.
Anlaşılan bu yaz bambaşka bir hayatım olacak ve Yiğit denen abi bozuntusu bana abilik yapacaktı. Bende işimi yapacaktım.
