Bitiyor zaman, tüm saatler kum saatinin içine bir bir üzerine yığılıyor..
Sahte mutluluklar giyiniyor sözcükler..
Sen ben savaşında imtiyazsız yarınlara bugünden açıyorum gözlerimi..
Savaşacak kadar bile yakın olmayışımızı bilirim..
Bilirim, acı verişindir bu kadar sözcük dizdiren..
Ömrümü ömrünün ardında sürüyen..
Aynaları kırıldı mutluluğumun, söz dinlemeyen yanımı artık çok iyi tanıyorum..
Ayağım takılıyor bir acıya ve yokluğunun üstüne düşüyorum..
Yaralarım vardı benim, her seferinde kanatıp, hiçbir sefer görmediğin..
Ve artık vazgeçtim..
Yüreğime ağır gelen bu sevdayı aramızdaki uçurumdan aşağı ittim..
