Ο αρχηγός..!

Κεφαλαιο 49

«wow..» ειπε η Δάφνη άφωνη καθώς πριν λιγο της ειπα την έντονη σκηνή με εμενα και τον James
Έχουν περασει δυο μερες από τοτε
Μου λείπει γαμωτο..
Μου λείπει αφάνταστα αλλα ειναι γαϊδουρι τι να κανουμε τωρα

Εγω της χαμογελασα στραβά
«Ρε..δεν ξερω» ειπε πίνοντας λιγο από τον καφέ της
«Τι δεν ξέρεις» την μιμήθηκα πίνοντας και εγω από τον καφέ μου
«Δειλός; Ο James;» Γέλασε καπως ειρωνικά
«Περιπου, γιατι να μην μου λέει τι σκέφτεται ρε; Να μου μιλήσει θελω, οχι κατι δυσκολο. Δηλαδη αν μου μιλήσει τι; Δεν μπορω να παλεύω μόνη μου εδω. Θα βυθιστούμε, πρέπει να μου εξηγήσει και την δίκη του πλευρά. Να το δω και από την δίκη του οπτική γωνία το θέμα» ξεφυσηξα
«Το ξερω..ειναι χαλια πάντως» ειπε και γέλασα ειρωνικά
«Τερας ειναι» ειπα πονεμένα
«Σ'αγαπά ρε Linaκι μου μην λεμε βλακειες τωρα» ειπε και ξεφυσηξα

Συνεχίσαμε να συζητάμε για διαφορα θέματα όταν ήρθε η ωρα να παω να πάρω τον μικρό από το σχολειο

**************

Αφού πήρα τον μικρό από το σχολειο πηγα σπιτι. Παραγγείλαμε και καθήσαμε να φαμε
«Ποτε θα ερθει ο μπαμπάς»ρώτησε καθώς τρώγαμε
Εγω πνίγηκα με το φαγητό μου
Ο μικρός με κοίταξε καχύποπτα και εγω του χαμογελασα ένοχα
«Συντομα» ειπα χωρίς να συνεχίσω περαιτέρω την συζήτηση
Ο Toni συνέχισε να με κοιτάει καχύποπτα αλλα δεν έδωσα σημασία

Δεν ήθελα να μάθει ακομα. Οχι μέχρι να ειναι σίγουρο οτι τελειώσαμε
Ναι, πίστευα οτι ακομα ειχαμε ελπίδα

Όταν τελειώσαμε το φαγητό μας πήγαμε στο σαλόνι. Ο Toni ήταν στο πάτωμα και έπαιζε και εγω εβλεπα φωτογραφίες μας

Τόσο ανέμελοι παλια, τόσο τρελοί, τόσο ερωτευμένοι
Μου λείπει τόσο το αρωμα του και τα χάδια του
Δεν παει αλλο αύριο το πρωί θα παω να τον βρω..

Η μερα πέρασε αρκετά αργά. Έπαιξα με τον μικρό, είδαμε παιδικές ταινίες, γελάσαμε και ζωγραφίζαμε
Όσο μεγαλώνει μου θυμίζει όλο και περισσότερο τον πατέρα του

Το επομενο πρωί
Πήρα τον μικρό σχολειο και αμέσως κατευθύνθηκα προς το σπιτι της συμμοριας. Κρατούσα δυο καφέδες μαζί μου αφού πιο πριν πέρασα από το Starbucks
Ξερω τι καφέ θα θελει όποτε..

Είχα κλειδιά όποτε μπήκα σανα και ήταν το σπιτι μου
Ο Μάρκος ήταν εκει, ναι ακομα ήταν εκει και ήταν ο χάκερ τους

«Οπ ομορφη» ειπε αγκαλιάζοντας με
«Καλημερα» ειπα ανταποδίδοντας του την αγκαλιά
«Εισαι καλα;» Ρώτησε χαμογελαστός
Παντα χαρουμενος ειναι αυτός ο άνθρωπος
«Καλα» του ειπα χαμογελοντας
Σκέφτηκα να τον ρωτήσω που ειναι ο James αλλα φοβήθηκα λιγο για την απάντηση
«Πάνω ειναι, δεν δέχεται να τον αγγίζει καμία μην φοβάσαι» με καθησύχασε
Μόλις το ακουσα αυτο ένα κομμάτι μου χάρηκε και ένα κύμα χαράς, αυτοπεποίθησης, σιγουριάς και εμπιστοσύνης με κατέκλυσε