ေက်ာျပင္နဲ႔ထိကပ္ထားတဲ့ဆီက
ႏူးညံ့တဲ့အထိအေတြ႔ေၾကာင့္
သူအိပ္ယာေပၚေရာက္ေနမွန္း
သတိထားမိသြားသည္....။
အိမ္မက္ျဖစ္ပါေစလို႔ဆုေတာင္းမိေပမယ့္
ေဘးမွာအိပ္ေမာက်ေနတဲ့ထိုသူနဲ႔
အသက္႐ႈတာေတာင္နာက်င္ေနတဲ့
ခႏၶာကိုယ္ကအိမ္မက္မဟုတ္ေၾကာင္း
သက္ေသပင္....။
ကုတင္ေပၚကေျဖးေျဖးထက
သူထြက္ေျပးဖို႔ႀကိဳးစားလိုက္ေပမယ့္
သူ႔အလိုကိုမလိုက္နိုင္တဲ႔
ထံုက်င္ေနတဲ့ဲ့ေျခေထာက္ေတြေၾကာင့္
ကုတင္ေဘးကို သူ၀ုန္းခနဲျပဳတ္က်သြားတယ္။
"ေျသာ္....ႏိုးလာၿပီလား
Kim Taehyung"
သူျပဳတ္က်သြားတဲ့အသံေၾကာင့္
Jungkookႏိုးလာျပီး
မတ္တတ္မရပ္ ႏိုင္တဲ့သူ႔ကိုဆြဲထူကာ
ကုတင္ေပၚကိုျပန္တင္လိုက္တယ္။
ဘာအားမွမ႐ွိတဲ့အျပင္
ႂကြက္သားတစ္မ်ွင္ေတာင္မလႈပ္ႏိုင္တဲ့
သူ႔လက္ကို ကုတင္ေခါင္းရင္းကသံတိုင္နဲ႔
ထပ္ခ်ည္ထားျပန္တယ္.....။
"ဒီမွာဘဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနေနေနာ္
ဒီလိုမ်ိဳး အေျခအေနနဲ႔
ခင္မ်ားဘယ္လိုမွထြက္ေျပးလို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး"
သူ႔ကိုၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး
အခန္းထဲက ထြက္သြားကာ
သိပ္မၾကာခင္ျပန္၀င္လာတယ္၊
လက္ထဲမွာေတာ့ ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္နဲ႔နို႔တစ္ဘူး
ေရခဲသတၱာထဲကဟာကိုယူလာတာ...
"စားလိုက္"
ပါးစပ္ထဲထိေရာက္ေအာင္
အတင္းထိုးေကြၽးေနတာေၾကာင့္
သူေပါင္မုန္႔ကိုေၾကာက္ေျကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔
၀ါးလိုက္ရေပမယ့္ၿမိဳမခ်ႏိုင္..
ပါးစပ္နားကပ္ခါေလာင္းထည္လိုက္ေသာ
ႏို႔ေၾကာင့္ သူသီးသြားျပန္သည္....။
"ေကြၽးေနတုန္းေကာင္းေကာင္းစားထားေနာ္
Kim Taehyung"
ဒီေပါင္မုန္႔နဲ႔ႏို႔ကိုစားရတာ
သူ႔ဘ၀မွာအခက္အခဲဆံုးပင္
ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့လည္ေခ်ာင္းေၾကာင့္
အစာၿမိဳခ်လိုက္တိုင္းနာက်င္ကာ
မ်က္ရည္ေတြပါက်လာတယ္။
ESTÁS LEYENDO
Way Back Home { COMPLETED }
FanfictionThe story of two hurt and broken boys find home in each other arms.... ended being each other's strength to keep living...
