Flashback...........
"Woh....Wuri Daehoေလးကေတာ္လိုက္တာ"
ေဆးေတြအကုန္လံုးကို
မေၾကာက္မရြံေသာက္လိုက္သည့္
၈ႏွစ္အရြယ္Daehoေလးကို
၁၂ႏွစ္အရြယ္Taehyungေလးက
ခ်ီးက်ဴးလိုက္သည္။
"ေဆးေတြမွန္မွန္ေသာက္မွ
ေနအျမန္ေကာင္းမွာေလ
အဲ့ဒါမွhyungနဲ႔တူတူ
ေက်ာင္းကိုလိုက္တတ္လို႔ရမွာ"
ကုတင္ေပၚေဖ်ာ့ေတာ့စြာ
ထိုင္ေနသည့္Daehoသည္
ဘာေသြးမွမ႐ွိေအာင္ကိုျဖဴေဖ်ာ့ေနေပမယ့္
မ်က္လံုးေလးမ်ားကေတာ့
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔တစ္ဖိတ္ဖိတ္လက္ေနတယ္။
"Daehoေနေကာင္းရင္
Hyungကစက္ဘီးစီးသင္ေပးမယ္
ေဘာလံုးလဲတူတူကန္မယ္
ေက်ာင္းလဲတူတူသြားၾကမယ္ေနာ္
အဲ့ဒါမို႔လို႔ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ၿပီး
အစားေသခ်ာစား ရမယ္ေနာ္"
"Nae....hyung"
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ျပံဳးလိုက္ေသာ
ကေလးႏွစ္ေယာက္သည္
ေလာကႀကီးရဲ႕ ဆိုးယုတ္မႈကိုဘာမွမသိခဲ့က်....။
..........................
Taehyung အသက္၁၀ႏွစ္အရြယ္မွာ
သူappaရဲ႕အတြင္းေရးမႈးArjushiက
Daehoကိုအိမ္ေခၚလာခဲ့တယ္
မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္နဲ႔Daehoကို
တစ္အိမ္လံုးကဥပကၡာျပဳထားေပမယ့္
Taehyungကဘဲေႏြးေႏြးေထြးေထြး
စမိတ္ဆက္ခဲ့တာ....။
ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့အိမ္ႀကီးထဲက
မ်က္ႏွာစိမ္းလူႀကီးေတြၾကားမွာ
သူ႔အေပၚေႏြးေထြးတဲ့Taehyungက
၆နွစ္အရြယ္Daehoရဲ႕ သူရဲေကာင္းဘဲ....
ေနာက္မွTaehyungသိခဲ့ရတာက
Daehoကလဲသူ႔appaရဲ႕သားဘဲ
ဒါေပမယ့္ Ommaေမြးတာေတာ့မဟုတ္
Daehoရဲ့Ommaကေတာ့
ေကာင္းကင္ဘံုမွာတဲ့...။
Daehoကappaသားဆိုေပမယ့္လဲ
Appaကိုယ္တိုင္ကအစ
Daehoကို႐ွိတယ္လို႔ကိုမထင္
Appaရဲ႕ညီမသူ႔ေဒၚေလးကလဲအ့ဲဒီအတိုင္းဘဲ..
ရြံစရာသတၱ၀ါေလးဆိုၿပီး
ေနာက္ကြယ္မွာေခၚတတ္ေသးတယ္...။
တစ္အိမ္လံုးကလဲDaehoကို
လိုလားသူသိပ္မ႐ွိေပမယ့္
Taehyungအတြက္ေတာ့
Daehoကဘုရားသခင္ပို႔လိုက္တဲ့
လက္ေဆာင္ေလးပင္...။
YOU ARE READING
Way Back Home { COMPLETED }
FanfictionThe story of two hurt and broken boys find home in each other arms.... ended being each other's strength to keep living...
