Kayesha's POV
My parents died because of me.
Yung tito ko na buong-pusong tinanggap ako binigyan ng tirahan at pangangailangan sumunod din sa sinapit nila Mommy at Daddy, ilang araw lang matapos niya akong kupkupin.
Gano’n din ang nangyari sa mga sumunod na tumulong sa akin. Lahat ng nag-abot ng kamay nung pinakanangangailangan ko… naglaho.
I may have made tons of friends... pero lagi na lang pare-pareho ang ending trahedya.
They’re all gone. Tulad ng apoy na namamatay kapag binuhusan ng tubig. Pero huli na. Kasi ako, nilulunod na ng usok mula sa apoy na matagal nang patay.
Those distressing moments from my past turned me into someone I never imagined I'd be—someone I never wanted to become.
Bakit ganito? Ano bang kasalanan ko?
Tuwing tumitingin sila sa mga mata ko, napaparalyze sila. Parang may nalunok silang lason. Unti-unting nauubusan ng hangin. At sa huli… wala na. Patay.
The thought made me scream inside. What the heck.
Sinubukan ko nang magpakamatay nang hindi mabilang na beses, pero palaging bigo.
I tried jumping off a mountain cliff… but I ended up floating mid-air. What the actual hell?
I tried drowning, pero nakakasinga ako sa tubig. I tried suffocating myself, pero nabubuhay ako kahit walang oxygen.
Scientifically speaking, all of that is impossible. But that’s my reality. So what does that make me?
Am I not human? Am I a monster?
---
“Kaye, bumaba ka na diyan! Male-late ka na!” sigaw ni Manang Lice mula sa baba.
Napabalik ako sa realidad.
“Yeah! Coming,” sagot kong walang gana.
Manang Lice 48 years old, if I remember right. Siya na ang pang-17 na caretaker ko.
Minsan kasi nakakalimutan kong isuot ang contact lens ang tanging bagay na pumipigil sa hindi magandang mangyari sa mga tao sa paligid ko. Dahil sa kapabayaan, umabot na sa 17 ang nag-aalaga at nag-aasikaso sa akin.
Checklist before going out:
✔ Contact lens
✔ Pekeng wrinkles
✔ Gusot na buhok
✔ Fake braces
✔ Malalaking eyeglasses
I play the role of a nerd para hindi mapansin. Low profile. Walang issue.
"I'm done," sabi ko habang nakatitig sa salamin, pinagmamasdan ang repleksyon ko.
Since Mommy and Daddy my adoptive parents died, I stopped letting people in. After losing everyone I cared about, I didn’t just shut the door I built a wall.
Ngayon, ako na ang namamahala sa kumpanya namin. Kaya working student ako. Tsk.
Saturday ngayon, pero kailangan kong pumasok sa school dahil sobrang higpit ng schedule ko. Kinuha ko ang SATSAN program, kaya Sabado at Linggo lang ang klase ko. Para mas maka-focus ako sa kumpanya.
Day off ko tuwing Friday. Why? Because I’m the boss. I make the rules. Haha.
Pero to clarify day off ko ang Friday dahil… I’m part of an underground society. And I’m not just a member I’m one of the known ones, with an alias.
Bakit ako sumali sa isang maruming organisasyon? Para sa kumpanya. To protect it. Para maabot ang taas, kailangan linisin ang daan.
Dahil sa koneksyon ko sa mundong ‘yon, never nagka-issue ang kumpanyang iniwan ng mga taong kumupkop sa akin. It’s the least I can do for them. The only way I know to repay their kindness.
For now, tahimik ang buhay ko.
Pero hanggang kailan?
~
YOU ARE READING
"THE SACRED BOOK"
Casuale{Kingdom Series #1} She always believed she had no one-until a group of unexpected strangers stepped into her life and filled the empty corners of her world. The dark memories of her dreary, haunted past began to fade. But as the saying goes: for ev...
