beginnings are usually scary
and endings are usually
sad, but its everything in between that makes it all worth living ……
---------
sa hospital ako ;hindi ko pa man naididilat ang mata ko ay alam ko na…
Ang unang natanaw ng mga mata ko ay ang litrato sa side table ng kama..litrato namin ni harrian sa park 3yrs. ago..yung ngiting hindi matitinag ng ano mang lungkot...lahat nang masasayang araw nuon..
sana sa mga susunod na araw ay ganun padin kami,,
"hi, gising ka na pala 'kain ka muna yours ko,!!"masayang -malambing na bungad sakin ni harrian..ngunit alam ko na alam na nya kung ano ang nangyari sakin, kung bakit ako nawalan ng malay.…
"ahh oo, ano ba yang dala mo? " pinilit kong umupo para sumandal pero ng pilitin ko ay bigla na naman akong nahilo...
"hey, hey irish stop!! "may urgent sa kilos nya ng aalalayan ako pahiga,, nagblurd ung paningin ko..
"wag ka nang umupo..susubuan nalang kita na nakahiga " ihihiga na sana nya ako nang pigilan ko sya
"yan ang hindi pwede harrian, tigilan mo ko sa mga ganyan
mo "
tumango nalang sya at isinandal nya ako ng maayos sa sandalan ng kama..
"ano sabi ng doktor "tanong ko habang kumakain, hindi ko sya tinignan ng itanong ko yon..
"bakit hindi mo sakin sinabi? "
walang emosyong tanong nya sakin..alam kong darating sa ganito pero
"para ano pa?!"wala ding emosyon na sabi ko sa kanya..naalala ko pa ang sinabi ng doktor sa akin..
……flashback……
"sinabi ko na sa iyo to ms.rivera na kailangan malaman to ng pamangkin ko, alam mo kung gaano ito kalala..at pareho nating alan na pwede kang mastroke o macoma at pagnagkataon na hindi maagapan yan may possibilty na hindi ka na magising o makakilos ng maaayos,"nag aalalang sabi ng doktor ko, tita ni harrian
"doktita, alam ko po iyon pero sa ngayon hindi pa po ako handa..!" naluluha kong sagot sa kanya
"at kelan pa irish!!! "napatingin ako sa kanya ng tawagin nya ako sa pangalan ko..napangiti ako sa nangyari dahil kahit papaano ay natanggap na nya ako..
"hindi ko po alam ……- "naputol ang sasabihin ko ng …
"layuan mo muna sya "yun lang at lumabas sya sa office at iniwan akong tulala
…… present……
ILANG minuto ko ng tinititigan si irish habang kumakain, yung tanung ko ang huling salitang sinabi ko simula kanina…lahat ng pang unawa ko sa kanya, sa simula palang parang wala lang kumpara sa salitang sinabi nya
"para ano pa?!! "
that word..
that ……
shit lang..
ano ba ang akala nya sakin??
engot?? manhid??
nawala ang mga iniisip ko ng biglang bumagsak yung baso sa lamesa ..
"sorry, natabig ko" malamig na sabi nya..tatayo sana ako para ikuha sya ng tubig pero pinigilan nya ako
"ako nalang "
gusto kong tulungan sya pero alam ko umaatake na naman ang pagiging mapride nya
"labas muna ako " hindi ko na
hinintay ang sagot nya..lumabas na ako
……sabi mo kahit anong pagsubok hahayaan mo akong samahan ka, but maybe those signs, those treatment that your giving to me …
lalo ko lang papatunayan sayo na
handa kong isakripisyo lahat..
kahit ano pa……
para sa iyo
----XX----
malapit na ang
twist,,
trial,,
and
abangan……
# wattpad@addict
----XX---
¶romaitalia¶
