გოგონა სახელად ჯონ იუნა არის პოლიციის ოფიცრის - ჯონ ჯონგუქის უმცროსი და. ის გადაწყვეტს, რომ გახდეს პოლიციელი, ამიტომაც წავა პოლიციის აკადემიაში. მისი მასწავლებელი არის კიმ ნამჯუნი, რომელიც ძალიან მკაცრი და გულქვაა. შეძლებს იუნა მისი გულის გალღვობას...
მეორე დღეს ვიღაცამ ხელების რტყმით ამაგდო. ძლივს წამოვიწიე და რას ვხედავ - ნამჯუნი ცდილობს გამაღვიძოს და ახლა თავზე მადგას წყლით სავსე ჭიქით ხელში.
- ოღონ ეგ არ- გინდ გითქვამს და გინდ არა! კ რ ე ტ ი ნ ს რას გააგებინებ!!!!! ახლა სულ სველი ვარ! ავდექი და ბალიში გავუქანე.
- ვერ დაინახე, რომ გავიღვიძე? იდიოტო! ახლა სულ სველი ვარ! ვერ გიტან!!!!!!!!! - ავდექი და მუშტების რტყმევა დავუწყე. თვითონ ხელი დამიჭირა, მაგრამ წაბარბაცდა და წაიქცა, ისე, რომ მის ქვეშ მოვექეცი. ცოტახანი მიყურა. იდიოტი! კი ვერ ხვდება რო გამჭყლიტა სადაცაა!
- შენთვის არავის უთქვამს, რომ ლამაზი ხარ? - მკითხა დაჩაიღმა. ამას გონია წამოვეგები. დებილი!
- არა. - ამაზე სიცილი დაიწყო.
- ხო და არც არავინ გეტყვის. - ეხლა უკვე ოოო!!! ეს თუ არ მოვაქციე დინოზავრის ამპულაში, მე ვიყო ემო! ბუს კვერცხი!
- შენ ხო მყავხარ რა world wide handsome ი.
- დიახაც ვარ!
- არ ხარ!
- შენ რა იცი?
- ვიცი!
- მაშნ ვინ არის?
- სოკჯინ ოპპა! - ენა გამოვუყავი. ამაზე სიცილი დაიწყო.
- კი აბა რა! ეგ საფრთხობელა! - ამას ხო რიგზე აქ ცენტრალური ნერვული სისტემა?
- თორე შენ კაბინეტს ვარდისფრად გადავღებავ! - ამაზე ხელები მაღლა ასწია, თითქოს მეშნიაო.
- ოოო, შემეშნდა. ნახე, ვკანკალებ!
- მოგკლავვვვ!!!! - და დასარტყმელად გავიწიე, მაგრამ ისევ დამიჭრა.
- აბა ეხლა წყნარად. არ დაგავიწყდეს, რო მე მასწავლებელი ვარ და შემიძია ოქმი დაგიწერო. - მშვიდად მითხრა და ხელი ამომიტრიალა მერე გამიშვა. დამპალი.
- მოკლედ ჩაიცვი და საწვრთნელ ოთახში შემოდი. - და გავიდა. იდიოტი! როგორ მეძიძღება, მარა ეხლა მეხმარება. ჩავიცვი და ოთახში შევედი. მოიცა... იქ რა... იარაღები... აუ რა მაგარია!!
- იარაღები.... ვოაა... - ყბა ჩამომივარდა.აუ რამაგარია! იმ დებილმა კიდე მაინც ხო უნდა ჩამიჯვას კაიფში!
- პირი დახურე ბუზი მოფრინავს. - იდიოტი. მერე ერთი პისტოლეტი გადატენა და დამაყენა იმ რაღაცის.... ნუ რაც ქვია, სამიზნის წინ. მე რაღაც არაამქვეყნიურად დავიჭირე პისტოლეტი.
- ასე უნდა დავიჭირო? - ვკითხე ნამჯუნს და მთელი ტანით შევტრიალდი.
- ჰეი, ჰეი! დაუშვი! - მიტხრა და ხელები მაღლა ასწია.
- უფს... - და დავწიე. ის მოვიდა და შემატრიალა.
- აი ასე დაიჭირე. - და ისე დამაჭერინა. მერე უკნიდან ისე დამიდგა, ლამის მეხუტებოდა და ისე მასროლინა.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
ვაიმეე.... ჟრუანტელმა დამიარა. ისე მძულს რო მაგის შეხებასაც ვერ ვიტან! ავხედე. ვაიმე რა საყვა- აუ ჩემი კანტუზია მჭირს? რა სისულელეებს ვხროტინებ? გაჩუმი ტვინო, თორე დოდოს ვაჭმევ შენ თავს!!!!
- რატომ მიყურებ? - მკითხა ნამჯუნმა და ახლა მივხვდი რო ისევ ვაშტერდებოდი! - ალბათ ისევ რაღაცაზე ფიქრობდი და თვალი გაგიშტერდა ხო?
