DOKTOR VE MAFYA

9.BÖLÜM

MARAL'DAN:sabah kolumdan sertçe sarsılmayla uyandım sarsan kişi tabi ki de efecan malıydı.zorlukla dikleşip kolumu hızlıca elinden kurtardım.efecan sinirle konuştu

-yukarı odaya çık ben sana çık diyene kadar sakın çıkma

-neden? ne oldu?

-SANA DEDİĞİMİ YAP.

zorlukla yerimden kalkıp dizimin izin verdiği hızda merdivenleri çıkmaya başladım merdivenlerin yarısına gelmeden silah sesleri gelmeye başladı.efecan... ya vurulduysa ya ona bir şey olduysa.merdivenleri çıkmayı bırakıp sessizce aşağıya inmeye başladım.efecan'ın sadece karşısındaki kişiye silah doğrulttuğunu görüyordum birde karşıdaki kişinin efecan'a silah doğrulttuğunu.aşağıya insemiydim.ama ben ne yapabilirdim ki.efecan inmememi söyledi.dayanamayıp dizimi umursamadan çok az kalan merdiveni hızlıca inip efecan'la yüzünü daha göremediğim adam arasına girdim.sırtım efecan'a dönüktü.gördüğüm kişiyle şok oldum.sesimi zorlukla bulup konuştum.

-ba-baba ?

-maral senin bu adamın evinde ne işin var ?

-baba asıl senin ne işin var.ayrıca o silahı indir.

-maral arkama geç o bizim düşmanımız onu öldürünce her şey bitecek.

dayanamayıp sesimi yükselttim.

-BABA SAÇMALAMA O BİZİM DÜŞMANIMIZ DEĞİL O BENİM ARKADAŞIM.

-MARAL SİNİRLENİYORUM.

sinirden gözlerim dolmaya başlamıştı.kafamı hafifçe efecan'a çevirip baktım.duygusuzca bizi izliyordu.hala efecan'ın gözlerine bakarken gözümden bir damla yaş düştü.derin bir nefes alıp babama döndüm ve sakinliğimi koruyarak konuştum.

-baba yapma sen bu değilsin.yapma.

-MARAL NE YAPIP NE YAPMAYACAĞIMI SENDEN ÖĞRENECEK DEĞİLİM.

-BENDEN ÖĞRENİCEKSİN BABA SENİN KIZINSAM BANA UYGUN DAVRANICAKSIN.ÇÜNKÜ BEN HİÇ BİR ZAMAN SANA UYGUN DAVRANMAYACAĞIM.

-MARALL!! ARABAYA GEÇ.

sesim zorlukla çıkıyordu artık.göz yaşlarımı silip son nefesimle konuştum.

-baba yapma artık ne olur yapma.bak son zamanlarda yaşadığım şeyler beni çok yıprattı.ne olur artık yapma.

gözlerimin kararmasıyla kendimi serbest bıraktım...

***********************************************************************************************

gözlerimi açtığımda çalıştığım hastanedeydim.etrafıma baktığımda karya vardı odada sadece.yavaşça doğrulup konuştum.

-karya

karya benim uyandığımı daha yeni fark etmişti telaşla konuştu.

-iyi misin ? ağrın var mı ? nasıl hissediyorsun kendini ?

-iyiyim bir şeyim yok sadece bayıldım.

-çok korkuttun bizi.

gözlerim odada istemsizce efecan'ı aradı.karya etrafa bakındığımı görünce konuştu.

-murat amcanın işi çıktı gitmek zorunda kaldı.efecan da bir şey demeden gitti.

efecan'ın gitmesi kalbimde bir ağrıya neden olmuştu.gözümden yaşlar akarken konuştum.

-gitti demek.

-maral iyi misin sen ?

ağlarken gülüp konuştum.