DOKTOR VE MAFYA

5.BÖLÜM

EFECANDAN:sabah uyandığımda aşağıdan sesler geliyordu.elimi yüzümü yıkayıp aşağıya indim.maral ve karya kavga ediyorlardı... doğrumu görüyorum.sinan onları ayırmaya çalışsa bile ayıramıyodu konuştum.

EFECAN:noluyor kızlar sakin olun.

KARYA-MARAL: SEN KARIŞMA!!!!!!

maral iyice sinirlenip karyaya çok şiddetli bir tokat attı.karya ağlıyarak.kapıya koştu ve evden çıktı.sinanda arkasından gitti.bade ve ekin burada olmadıkları için şanslılardı.3 ay onları akrabamıza tatile göndermiştik.maral ağlıyarak bahçeye çıktı hemen peşinden koştum.ve konuştum.

EFECAN:noldu siz hiç kavga etmezdiniz.

MARAL:tokatı atmamalıydım demi ?

EFECAN:evet.ama olayı anlatırsan sana yardım edebilirim...

MARAL:tamam anlatıcam...

diyip anlatmaya başladı.

MARALDAN:sabah uyandığımda karya koşarak yanıma geldi.ve konuşmaya başladı.

KARYA:maral baksana ÖZER HOLDİNG in patronu berk özer çocuk çok zengin ve bana cıkma teklifi etmiş kabul edicem.

çok sinirlenmiştim karya ya. berk i sevmiyordu sırf parası için istiyordu.doktor olmak karyanın çok istediği meslekti ama artık doktor olmaktan bıkmıştı.özel hayatımız yoktu.hep iş hep hastalar ben bu yüzden seviyordum doktor olmayı.zaten kimsemde yoktu.

MARAL:karya sen berki sevmiyorsun bak sırf zengin diye onunla çıkamazsın.

KARYA:maral sen beni çekemiyorsun anladın mı ben senden daha güzelim çekemiyorsun beni.

ne ara aşağıya indiğimizi anlamamıştık.efecan ve sinanda yanımızda bizi ayırmaya çalışıyorlardı.artık sinirden dayanamayıp karyaya çok şiddetli bir tokat attım ama istememiştim tokat atmak.karya ağlıyarak evden çıktı sinanda arkasından çıktı.bende ağlıyarak bahçeye çıktım.arkamdanda efecan geldi.efecan konuştu.

EFECAN:noldu siz hiç kavga etmezdiniz.

MARAL:tokatı atmamalıydım dimi ?

EFECAN:evet ama olayı anlatırsan sana yardım edebilirim.

MARAL:tamam anlatıcam...

bütün olanları efecana anlattım.oda biraz düşünüp konuştu.

EFECAN:sen yanlış bir şey yapmamışsın.kardeş dediğin böyle yapar.karyada suç

MARAL:biliyorum.

EFECAN:tahmin ediyorum.

MARAL:ben artık evime gidiyim.burada daha fazla kalamam.

EFECAN:peki beraber senin evinde kalırız.

hayır demeye gücüm yoktu artık mecburen kabul ettim.zaten o kötü adamda yakalanmıştı.

MARAL:tamam.

yukarıya çıkıp eşyalarımı aldım ve efecanı bekledim oda hazırlanınca geldi.arabaya bindik ve evin yolunu tuttuk...eve gelince arabadan indik.ve eve yürüdük.kapıyı açıp içeri girdik.evimi çok özlemiştim.

MARAL:burasıda benim evim.

EFECAN:çok güzel evin.

MARAL:saol.açmısın?

EFECAN:yani.

MARAL:tamam ben yaparım şimdi yemek.

diyip mutfağa gittim.buzlukta hazır pizza vardı.pizzaları fırına attım.pişmelerini beklerkende odama gidip üstümü değiştirip aşağıya mutfağa indim.pizzlar pişince tabaklara koydum içecekleride alıp salona götürdüm.efecan hemen öküz gibi pizzayı yemeye başladı gülerek konuştum.

MARAL:iyiyki aç değilmişsin

EFECAN:benim tok halim bu

böyle diyince kahkaha atmadan duramadım.efecan sinirle konuştu.

EFECAN:karyayla kavganızdan sonra böyle kahkaha atman doğru mu

ağlıyarak konuştum.

MARAL:saol ya gerçekten biraz olsun acım dinmişti.biraz olsun o kötü olayı unutmuştum.

efecan üzgünce konuştu.

EFECAN:özür dilerim.

MARAL:dileme tamam mı özür falan dileme.benim yaşadığım acıyı anlıyamazsın.

EFECAN:anlarım ailem öldüğünde ben çokta büyük değildim ve birde kardeşim vardı.sonra sinanla tanıştık.ve sinan o zor günlerimde bana yardımcı oldu.sinan bana böyle bir şey yapsaydı bende yıkılırdım.

MARAL:benim ailem yoktu.tek ailem karyaydı ve o beni öldürmeyi başardı.

EFECAN:senin ailen var biliyorum.

MARAL:onlar benim ailem değil benim ailem yok...öldü.

EFECAN:senin ailen yaşıyor

MARAL:benim ailem yaşamıyor.babam annemi gözlerimin önünde öldürdü benim ailem o zaman öldü.babam gitti başka bir kadınla evlendi.duymak istediğin buysa duydun.gidermisin evimden.

efecan evden gidince hıçkırarak ağlamaya başladım.işte şimdi kimsesiz kalmıştım.ben ağlıyorken kapı çaldı gidip kapıya baktığımda karyayı hiç beklemiyordum karşımda..karyaya sarılarak ağlamaya devam ettim.karya konuştu.

KARYA:özür dilerim.

MARAL:her şeyi unuttum.çünkü sen bi anlık sinirle söyledin herşeyi.

aslında çok kırılmıştım ama affet meseydim.karya toparlanamazdı benim gibi güçlü değildi.biraz durduktan sonra uyumak için yukarı çıktım çok yorucu bir gün olduğu için kafamı yastığa koyar koymaz uyudum...