10. BÖLÜM

2.9K 87 6
                                        

MARAL'DAN:sabah  kapının kilit sesiyle gözlerimi açtım giren efecan'dı.sinirlice ona bakarak konuşmaya başladım

-ya sen gerizekalı mısın çık ben evime gidicem.

sırıtıp konuştu.

-hiç bir yere gidemezsin 

-buna senin karar verdiğini sanmıyorum.ayrıca ben senin düşmanınmışım neden getir beni buraya

düşman lafı geçince efecan sinirle soluyup konuştu.

-ne demişler.dostu yakınında tut düşmanını daha yakınında

bir şey demeyip kapıdan çıkmaya çalıştım.tabi ki efecan izin vermedi."oflayıp" konuştum.

-ya ben gerçekten yoruldum çık artık evime gidiyim.

-evden önce belki cenazeye katılırsın.

korkudan kalbim ağzıma gelmişti.afallayıp konuştum.

-n-ne diyorsun sen ne ce-cenazesi.

-doktor alp'in 

-NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!

diye çığlık attım.ağlamam şiddetlenirken konuştum.

-s-sen yaptın.sen öldürdün demi.

-evet.

-s-se-sen psikopatsın.çekil senin yüzünü görmek istemiyorum.

diyip itmeye çalıştım.ama bir milim bile oynamadı.

-ÇEKİL DEDİM SANAA

efecan sinirle konuştu.

-artık biriyle bulşmaya çıkmazsın diye düşünüyorum.ya da elini tutturmazsın.

sinirden gülüp konuştum.

-s-sen iyi değilsin.senin tedavi olman lazım iyi değilsin sen.

zilin çalmasıyla efecan hızla odadan çıkıp kapıyı üzerime kilitledi ve aşağıya indi.çıkmasını fırsat bilip hızlıca elbisemi giyindim ve kapıyı yumruklamaya başladım.kapı açıldı ama karşımda karya'yı görmeyi hiç beklemiyordum.sarılıp ağlayarak olanları anlattım.karya da şok olmuştu.sakinleşince kayra'yla aşağıya indik.karya sinan'a bakarak konuştu.

-biz gidelim artık.

efecan sinirle atladı

- MARAL HİÇ BİR YERE GİDEMEZ.

sinan kaş göz hareketiyle kapıyı işaret etti.hızlıca kaıya yürüyüp evden çıktık.efecan peşimizden gelecekken sinan tuttu.karya arabamla geldiği için çok şanslıydım.karya dan arabamın anahtarını alıp sürücü koltuğuna oturdum.karya da binince arabayı çalıştırıp eve sürmeye başladım.artık kesin bir karar verdim.efecan'la uzun bir süre görüşmeyeceğim......





2 HAFTA SONRA

MARAL'DAN:olayın üstünden 2 hafta geçmişti ve iki haftadır efecan ve sinan'ı görmedik,biraz tuhaf hissetmemize neden oldu ama alıştık.yatak dan kalkıp kendimi duşa attım.güzel bir duş alıp üzerimi giyinmek için dolabımın yanına gittim.karya'yla dün nöbetten çıktığımız için bu gün işe gitmiyorduk izinliydik yani.üzerime ev kıyafetlerimden geçirdim.odamı havalandırmak için camımın yanına gittim.camı açarken gözüm karşı eve takıldı.ne ara boşlatılmıştı o ev satılıkdı.yatak odası sandığım oda odama bakıyordu.inşallah iyi birileri taşınır sonuçta perdem açık kalsa karşı evde ki insan rahatlıkla odamı görebilirdi.aynı şekilde bende onun.güneşliğimi çekip aşağıya indim.karya çoktan uyanmış kahvaltı masasını bile hazırlamıştı"günaydın"diyip masaya oturdum ve kahvaltımı etmeye başladım.karya konuştu.

DOKTOR VE MAFYABağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin