OT12: Who will Survive(Complete)

Chapter 12: Worried Parents

Kris' POV

Baka nag aalala na ang mga magulang namin. Kung hindi lang kasi nangyari sa amin to. Hindi naman sa sinisisi ko si Sehun. Hayyss. Tapos dalawang kaibigan na namin yung nawawala. Ang nakakapag taka lang dito ay basta basta na lang silang nawlang pareho. Hmm alam ko na, makikitawag na lang ako sa malapit na tindahan dito.

Kaya nagpasya munang umalis si Yifan para maghanap ng malapit na tindahan na may pay phone.-Author

 

After 10 minutes of walking wala man lang akong mahanap na tindahan. Ano ba tong Lugar na to wala man lang katao-tao. Ni hindi pa namin alam ang adress. Pero alam naman namin ang palabas sa Lugar na to >.<.. Ano ba yan maka balik na nga sa apartment namin.

*After 10 Minutes*

Pare saan ka ba galing ? At ano ba yang itsura mo, HAGARDO VERSOZA ka na nga, PAWIS HILTON ka pa XD. Pang iinis ni Jongdae.

Hay naku Chen tigil tigilan mo ako at pagod ako. Sabi ko sa knya.

Pero seriously tol, saan ka ba galing? Tanong ni Chen.

Kasi naman naghahanap ako ng tindahan dito, nakakainis ni isa manlang tindahan wala akong makita. May tatawagan Lang sana ako kasi baka nag aalala na sila. Sagot ko naman.

Ng walang anu-ano'y biglang sumulpot si Lola.

Oh Lola kayo pala. May phone ba kayo diyan? Pwede po ba akong makitawag or text man lang. Sabi ko kay Lola.

Sandali lang ha at tatawagin ko lang ang apo ko. Sagot naman ni Lola.

Kaya dali-dali na ngang tinawag ni Lola si Allyssa.

Lola, pinapatawag niyo raw po ako? Sabi ni Allyssa.

Apo makikitawag or makikitext kasi si Kris sayo. Pwede mo ba siyang pahiramin ng phone mo apo? Sabi naman ni Lola.

Oh heto po Kuya. Tawag na po kayo *sabay abot nung phone*.    

Salamat ha. Ibabalik ko na lang sayo after I call my Parents.      

*Dialing 0905*******

Hello ma, si Yifan po ito. Nakitawag lang ako. Ano kasi mama andito kami sa isang apartment. Uhm di rin kasi namin alam ang  address ng Lugar kaya di namin masabi sa inyo. At siya nga pala naaksidente kami kaya kami napadpad dito. Pero wag po kayo mag alala at okay na po kami. Ang ipinagtataka lang namin wala sila Xiumin at Luhan. Andyan na ba sila?? Sabi ko sa mama ko.

Diyos ko anak isang buwan na namin kayong hinahanap. Ano bang nangyari sa inyo at naaksidente kayo. Andito kami sa prisinto at ipina blotter namin kayo dahil nga nawawala kayo. At teka wala pa rito si Xiumin at Luhan. Hindi niyo ba kasama? Diyos ko sana walang mangyari sa inyo diyan. At kung maaari umalis na kayo diyan. Sabi ni mama.

Eh mama paano kami makaka alis ee walang-wala kami. Yung gamit namin di na namin nasalba tapos wala rin kaming ka pera-pera. Nahihiya naman kaming humingi kay Lola. Basta wag kayong mag alala mama okay lang kami dito. Huling sabi ko kay mama.

Kaya binaba ko na ang phone at binalik kay Allyssa ang phone niya.

*LUNCH TIME*

Habang kumakain na kami, sinabi ko na sa mga kasama ko na nakausap ko ang mama ko at alalang alala siya sa amin including their parents.

Mga Hyung at Jasmin nakausap ko na pala ang mama ko at ang sabi niya nag aalala na raw sila sa atin. At tinanong ko rin siya kung andun na ba sila Xiumin at Luhan pero sabi ni mama wala raw sila roon. So totoo ngang nawala na lang basta basta sila Xiumin at Luhan. Sabi ko sa kanila.

OMG I'm so scared na. Can we just go home. Hindi man natin alam ang address ng bahay na ito, diba alam naman natin kung paano makalabas rito? Sabi ni Jasmin.

Sa bagay tama siya. Pero ang problema walang wala talaga kami. Ni hindi na nga namin alam kung paano kami aalis rito na hindi humihingi ng tulong from Lola. Hayyss bahala na.